Γράφει η Μαρία Αρφαρά
Στη σημερινή εποχή, η καλοσύνη που διακατέχει έναν άνθρωπο σε μέγιστο βαθμό δεν θεωρείται προτέρημα, αλλά ελάττωμα. Ένα μεγάλο ελάττωμα, από τη στιγμή που μόνο κακό κάνει στον ίδιο του τον εαυτό. Σε έναν κόσμο όπου η πλειοψηφία διψά να βρει θύματα στο διάβα της, με σκοπό να πάρει οτιδήποτε μπορέσει χωρίς να δώσει το παραμικρό, πού πας εσύ, αγαπητέ μου άνθρωπε, με τα αποθέματα καλοσύνης στην ψυχή σου;
Το ξέρω, θέλεις με όλη σου την καρδιά να προσφέρεις, γιατί αυτό γεμίζει τη ζωή σου, και μέσα από την προσφορά σου αισθάνεσαι να ξαναγεννιέσαι. Αλλά μην αναλώνεσαι με άτομα που δεν το αξίζουν.
Βλέπω συντρόφους να θυσιάζονται και να αφοσιώνονται, χωρίς να εισπράττουν αυτό που τους αξίζει. Αντίθετα, το ταίρι τους δεν διστάζει να τους μειώνει και να τους υποτιμά. Εκείνοι, όμως, συνεχίζουν να συντηρούν το παραμύθι που έπλασαν στο μυαλό τους: πως η συμπεριφορά που εισπράττουν είναι αυτή που τους αρμόζει.
Βλέπω εργαζόμενους να πέφτουν θύματα εκμετάλλευσης από τους εργοδότες τους, χωρίς να εισπράττουν ό,τι ακριβώς ο νόμος προβλέπει. Κάνουν υπερωρίες χωρίς να ανταμείβονται και λένε και ευχαριστώ.
Βλέπω φιλίες στις οποίες προσπαθεί μόνο ο ένας, ενώ ο άλλος νοιάζεται μονάχα για τον εαυτό του.
Εσύ, καλοσυνάτε μου άνθρωπε, που επιμένεις, υπομένεις, ανέχεσαι, θυσιάζεσαι χωρίς καμία ανταπόκριση, πιστεύεις ότι κάποια στιγμή θα ανταμειφθείς για αυτό; Φυσικά και όχι! Κακό στον εαυτό σου κάνεις και στερείς χρόνο από ανθρώπους που μπορούν να σε αγαπήσουν και να σε εκτιμήσουν αληθινά.
Δεν πρόκειται να πάρεις ποτέ κάποιο βραβείο για την καλοσύνη σου. Αντίθετα, θα χλευάζεσαι για την αγαθοσύνη σου. Και για αυτό θα φταις μόνο εσύ! Εσύ που δεν μπορείς να διαχωρίσεις το σωστό από το λάθος, το καλό από το κακό, το ψεύτικο από το αληθινό. Εσύ που πιστεύεις ότι σε έναν κόσμο όπου η εκμετάλλευση κυριαρχεί, μπορείς να δώσεις μαθήματα ανθρωπιάς.
Προσπάθησε να διαχωρίσεις τους αληθινούς και τίμιους ανθρώπους από τους ψεύτικους και εκμεταλλευτές. Αφοσιώσου μονάχα σε αυτούς, διότι, σε αντίθετη περίπτωση, το μόνο που θα καταφέρεις είναι να αλλοιωθεί η προσωπικότητά σου και να πλημμυρίσει η ψυχή σου με καχυποψία και απογοήτευση.
