Γράφει η Αλεξάνδρα Φαρμάκη
Ο έρωτας δεν μπαίνει σε ζυγαριά. Δεν χρειάζεται να τον μετρήσεις, ούτε να τον αποδείξεις. Όταν είναι αληθινός, τον νιώθεις. Όταν όμως αρχίζεις να αναρωτιέσαι, όταν ψάχνεις σημάδια σε λέξεις, σε βλέμματα, σε μηνύματα που δεν έρχονται, τότε μάλλον δεν είναι ο έρωτας που σου αξίζει.
Γιατί ο αληθινός έρωτας δεν σε αφήνει να αμφιβάλλεις. Σε τοποθετεί στο κέντρο του, χωρίς να χρειαστεί να το ζητήσεις. Σε κάνει να νιώθεις ασφάλεια, όχι ανασφάλεια. Σε κάνει να γελάς, όχι να υποψιάζεσαι. Σε φροντίζει πριν καν προλάβεις να το ζητήσεις.
Αν κάποιος δεν έχει το θάρρος να σε διεκδικήσει, να σε υπερασπιστεί, να ρισκάρει για εσένα, τότε δεν είναι δικός σου. Αν δεν έχει το σθένος να βάλει τα «θέλω» του δίπλα στα δικά σου, δεν είναι ο άνθρωπός σου. Γιατί ο άνθρωπός σου δεν σε αφήνει ποτέ να αναρωτηθείς αν είσαι αρκετός. Στο δείχνει. Με πράξεις, όχι με λόγια.
Ο έρωτας που σου αξίζει είναι αυτός που δεν χρειάζεται manual. Δεν χρειάζεται εξηγήσεις, ούτε δοκιμές. Φαίνεται από την πρώτη στιγμή, από το βλέμμα που σε βρίσκει μέσα σε χίλιους. Από το άγγιγμα που δεν χρειάζεται επανάληψη για να το πιστέψεις. Από την αγκαλιά που γίνεται καταφύγιο χωρίς να το πεις.
Μην κάνεις εκπτώσεις. Μην δέχεσαι μισές αγάπες, πρόχειρα συναισθήματα και μισόλογα. Ο αληθινός έρωτας δεν σε αφήνει να τον κυνηγάς· έρχεται και σε βρίσκει.
Και όταν τον βρεις, δεν θα χρειαστεί να ρωτήσεις «είναι αυτός;». Θα το ξέρεις. Γιατί για πρώτη φορά, θα σταματήσεις να αμφιβάλλεις.
