LoveLetters
  • LOVELETTERS
    • LOVE
    • HE
    • SHE
    • BYE BYE
    • CLASSICS
    • LIFE
  • #justastoryteller
  • MORE
    • WANDERLUSTER
    • GOOD VIBES ONLY
    • SOCIAL TALK
    • CULTURE
  • LOVESTARS
  • WRITERS
  • WEB RADIO
Subscribe
LoveLetters LoveLetters

Όταν η σκέψη, έγινε συναίσθημα

194K
30K
0
LoveLetters
  • LOVELETTERS
    • LOVE
    • HE
    • SHE
    • BYE BYE
    • CLASSICS
    • LIFE
  • #justastoryteller
  • MORE
    • WANDERLUSTER
    • GOOD VIBES ONLY
    • SOCIAL TALK
    • CULTURE
  • LOVESTARS
  • WRITERS
  • WEB RADIO
  • CLASSICS
  • LIFE
  • LOVE

Συναντηθήκαμε, ερωτευτήκαμε, αγαπηθήκαμε και μετά χαθήκαμε.

  • May 17, 2018
  • Βασιλική Κοτλίτσα
Total
0
Shares
0
0
0

Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα

Γνωριστήκαμε τυχαία, από μία λάθος εφαρμογή που εγκαταστάθηκε στο κινητό μου μέσω Facebook. Και τσουπ, δεκάδες μηνύματα να ξεπροβάλουν το ένα μετά το άλλο απανωτά, χωρίς βέβαια να μπορώ να πατήσω pause. Τι πράγμα και αυτό;

Αυτοκαταστροφή τα social media στις μέρες μας! Μήπως για κάποιο λόγο έγινε όλο αυτό; Για να τον γνωρίσω μήπως ή όλο αυτό ήταν τυχαίο; Τίποτα δεν είναι τυχαίο… Κανένα μήνυμα δεν είχα ανοίξει, εκτός από το δικό του! Εκείνου του όμορφου μελαχρινού με τα εκφραστικά μάτια, αυτού που, κάτσε να δεις πως τον λέγανε; Α ναι! Δημήτρη!

Με το Δημήτρη, λοιπόν, έτσι γνωριστήκαμε, κατά λάθος. Και από κει και έπειτα τι να σας λέω…Ιστορίες ολόκληρες, χωρίς αρχή, χωρίς τέλος, χωρίς σημάδια καιρού, χωρίς τίποτα. Οι νύχτες και οι μέρες να παίρνουν φωτιά και τα μηνύματα, οι κλήσεις, οι φωτογραφίες είχαν γίνει η καθημερινότητά μας. Η συνήθεια που έγινε λατρεία και με το καιρό συναίσθημα και ένας φορτιστής να τα κρατάει ζωντανά ή μήπως όχι;
Γίνεται να αποκτάς συναισθήματα για κάποιον που δεν έχεις αντικρίσει το πρόσωπό του στη πραγματικότητα; Και όμως για μένα έγινε!

Η ζωή μου απέκτησε άλλο ενδιαφέρον. Ανυπομονούσα να μιλήσω μαζί του, να ακούσω την τόσο σαγηνευτική φωνή του και να γελάσω με τα αστεία του. Το κινητό μου είχε γίνει προέκταση του χεριού μου και η καθημερινότητα μου είχε μέσα λίγο Δημήτρη, ή πολύ, δεν ήξερα, κάπως σίγουρα κάπου υπήρχε. Ήταν Θεσσαλονικιός και εγώ από τη μέση του χάρτη, και ήταν μαγική αυτή η σύμπτυξη, απέπνεε άλλον αέρα, όμορφο, αληθινό, θορυβώδη, όχι ψεύτικο σαν αυτόν που κυκλοφορεί εκεί έξω.

Οι μέρες μας έγιναν μήνες και οι μήνες τρία ολόκληρα χρόνια και ίσως κάτι παραπάνω.
Ο καιρός πολύς αλλά και τα συναισθήματα που ξεχύθηκαν όταν αντικρίσαμε ο ένας τον άλλο λες και γνωριζόμασταν χρόνια ολόκληρα, λες και γεννηθήκαμε για να συναντηθούμε. Και όλα αυτά τα συναισθήματα από μία οθόνη ενός κινητού. Λέτε να ήταν αληθινά; Ποιος ξέρει…
Λίγος χρόνος κοντά, περισσότερος μακριά και όμως ακόμα εκεί ο ένας να συμπληρώνει τον άλλο, νa κάνουμε όνειρα για δύο και να μοιραζόμαστε τους εφιάλτες που στοίχειωναν τα όνειρα μας και τις νύχτες που μας έπαιρνε το πρωί. Οι συζητήσεις μας να ξεπερνούν τη πραγματικότητα και οι λέξεις μας να βγαίνουν αβίαστα λες και χόρευαν από μέσα μας.

Τα πάντα όμορφα και φωτεινά, μέχρι τη μέρα που ο Δημήτρης χάθηκε. Έτσι, xωρίς προειδοποίηση, χωρίς εξήγηση, χωρίς αντίο!
Έχασα τη γη κάτω από τα πόδια μου. Κλείστηκα στον εαυτό μου, η μέρα μου μετατράπηκε σε νύχτα και η ζωή μου σκοτείνιασε, λες και αυτός που έφυγε μου έκλεψε το φως.
Μου έλειπε, δεν έβγαιναν τα λόγια μου, η ανάσα μου, η φωνή μου έχασε το χρώμα της και το μέσα μου έμεινε νεκρό. Παντού μοναξιά. Παντού γύρω μου μια μαύρη εικόνα, άλλοτε από σιωπές και άλλοτε από κραυγές που ακούγονταν από παντού . Ήθελα να φωνάξω, να ουρλιάξω μπας και ο Βαρδάρης φυσήξει ξανά προς τα κάτω, αλλά τίποτα, καμία αλλαγή δεν υπήρξε. Το τέλος ήρθε και μου χτύπησε τη πόρτα και έπρεπε να το δεχτώ. Ό,τι ένιωσα έφυγε, ό,τι αγάπησα εξαφανίστηκε, ό,τι ένιωσα χάθηκε.

Ακόμα μου λείπει, ακόμα τον νιώθω κοντά μου, ακόμα μιλάω για εκείνον, ακόμα στέλνω μηνύματα χωρίς απάντηση. Ήταν έρωτας τελικά ή μήπως συνήθεια που εξελίχθηκε στο χρόνο
Συναντηθήκαμε, ερωτευτήκαμε, αγαπηθήκαμε και μετά χαθήκαμε…

Views: 750
Total
0
Shares
Share 0
Tweet 0
Pin it 0
Σχετικά Άρθρα
  • βασιλική κοτλίτσα
Βασιλική Κοτλίτσα

Previous Article
  • LIFE

Είσαι τυχερός αν έχεις νιώσει την φιλία όπως εγώ..

  • May 17, 2018
  • Γεώρα
View Post
Next Article
  • LOVE

Κίνητρο και λόγος για να ζεις, είναι πάντα η αγάπη!

  • May 18, 2018
  • Ελένη Τσακίρη
View Post
ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΟΥ ΑΡΕΣΟΥΝ
View Post
  • #justastoryteller
  • Featured
  • LOVE

Το δικό μου κιτ επιβίωσης δεν χωράει σε σακίδιο

  • Σοφία Παπαηλιάδου
  • November 17, 2026
Lovenmore, loveletters, ερωτας, σχεσεις, ψυχολογια
View Post
  • Featured
  • LOVE

Δίπλα σου δε χρειάζεται να προσποιούμαι τίποτα.

  • Μαρία Αρφαρά
  • November 16, 2026
View Post
  • Featured
  • LOVE

Πρόσεξε τη στιγμή που θα πάψει να θέλει να είναι διαχειρίσιμη.

  • Ζωή Αρχοντάκη
  • November 15, 2026
View Post
  • Featured
  • LOVE

Μην κάνεις την αδυναμία της σε εσένα, δύναμή σου.

  • Ιωάννα Ανδριανού
  • November 15, 2026
View Post
  • LIFE
  • Writing Lab

Τα αυτονόητα είναι μια υπέροχη παρεξήγηση

  • Μαρία Αλεξίου
  • November 15, 2026
View Post
  • Featured
  • LIFE

Εκεί που κανείς δεν με χρειάζεται.

  • Ro.
  • November 15, 2026
View Post
  • LOVE
  • Writing Lab

Δεν ερωτεύτηκες έναν άντρα για να αναλάβεις την ανατροφή του

  • Καίτη Αγγελιδάκη
  • November 15, 2026
View Post
  • LOVE

Οι όροι είναι για τα συμβόλαια, όχι για τις ανθρώπινες σχέσεις.

  • Θώμη Μπαλτσαβιά
  • November 15, 2026

Leave a Reply Cancel reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

ΜΟΛΙΣ ΑΝΕΒΗΚΑΝ

  • Το δικό μου κιτ επιβίωσης δεν χωράει σε σακίδιο
  • Δίπλα σου δε χρειάζεται να προσποιούμαι τίποτα.
  • Τρίτη 17 Νοεμβρίου 2026: Δεν είναι όλες οι δυσκολίες σημάδι ότι βρίσκεσαι σε λάθος δρόμο.
  • Πρόσεξε τη στιγμή που θα πάψει να θέλει να είναι διαχειρίσιμη.
  • Μην κάνεις την αδυναμία της σε εσένα, δύναμή σου.

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΣΧΟΛΙΑ

No comments to show.

Subscribe

Εσύ μας δίνεις το email σου κι εμείς σου στέλνουμε τα νέα μας

LoveLetters
  • #justastoryteller
  • LoveStars
  • Writers
  • Web Radio
Όταν η σκέψη, έγινε συναίσθημα

Input your search keywords and press Enter.

Close