Γράφει η Τάνια Αναγνώστου.
Στο δίλημμα η απάντηση είναι πάντα “φύγε”.
Γιατί όταν το μέσα σου είναι καλά δε σε βάζει σε δεύτερες σκέψεις.
Όταν είσαι πραγματικά χαρούμενος δεν αφήνεις κανέναν και τίποτα να επισκιάσει αυτό που ζεις.
Δεν έχεις χρόνο να αναρωτηθείς τι θα γινόταν αν..
Τα διλήμματα έρχονται τη στιγμή εκείνη που κάτι ραγίζει την ευτυχία σου και αφήνει μια χαραμάδα για να φωλιάσει η αμφιβολία.
Από εκείνη τη καταραμένη στιγμή και μετά η απόλυτη ευτυχία που ζούσες έως τώρα, αρχίζει να βάφεται με χρώματα σκούρα και μουντά.
Είναι το αίσθημα που κάποιος την καταπατά, την κηλιδώνει και τη λεηλατεί.
Γι’αυτό σου λέω και εγώ να φύγεις..
Να φύγεις περήφανος, με το κεφάλι ψηλά, κρατώντας στο μυαλό και στην καρδιά μια ανάμνηση.
Γιατί όλα στη ζωή είναι ένας κύκλος και κάποτε τελειώνουν.
Και όταν τελειώνουν πάει να πει πως ήρθε η στιγμή για κάτι άλλο, διαφορετικό.
Όταν μένουμε σε μία κατάσταση ή με έναν άνθρωπο το κάνουμε γιατί μας ικανοποιεί, μας γεμίζει, μας κάνει να αισθανόμαστε όμορφα.
Όταν κάτι σε προβληματίζει και σε εξουθενώνει σωματικά οφείλεις στον εαυτό σου να το αφήσεις και να πας παρακάτω, να αναζητήσεις άλλες εμπειρίες, άλλες στιγμές.
Η ζωή έχει γεύση γλυκόπικρη και περιμένει να αποκαλυφτεί μονάχα στους τολμηρούς, σε εκείνους που ζουν χωρίς συμβιβασμούς, εκείνους τους ανθρώπους του όλα ή τίποτα.
Τρέξε, λοιπόν, αποτίναξε από πάνω σου όλα εκείνα τα δεσμά που σε πνίγουν και ελευθερώσου.
Δική σου η ζωή και οφείλεις να τη ζήσεις όπως εσύ θέλεις.
Σταμάτα να πηγαίνεις μόνο πάσο και να κινείσαι στα στενά πλαίσια της συνήθειας.
Διεκδίκησε αυτό που θες, παίξ’τα επιτέλους όλα για όλα!
