Γράφει η Μαρία Κοψιδά
Αδυνατώ να καταλάβω γιατί ο έρωτας που δεν έχει ούτε ιερό ούτε όσιο, έχει καθιερωθεί στο εορτολόγιο και μάλιστα εν όψει του Αγίου Βαλεντίνου που η ζωή του δεν έχει, ομολογουμένως, τίποτα το ρομαντικό να παρουσιάσει.
Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί όλοι περιμένετε αυτή την μέρα για να βγάλετε στην επιφάνεια ότι πιο κλισέ, μπανάλ και κιτς υπάρχει.
Με την κόκκινη καρδία να πρωταγωνιστεί παντού, και με την έκδοσή της σε όλες τις μορφές, πόσιμου, φαγώσιμου και οτιδήποτε αναλώσιμου γενικώς, κάνει τη γιορτή αυτή, την πιο cheesy της χρονιάς με τις Αρχές του Μάρκετινγκ να χασκογελάνε στη γωνία.
Όλα και παντού θέλουν να σου θυμίσουν και να σου βροντοφωνάξουν τον έρωτα.
Μα καλά, ποιος είναι ερωτευμένος και το ξεχνάει;
Η ιεροτελεστία αρχίζει από νωρίς το πρωί με όλα τα ΜΜΕ να σου κάνουν πλύση εγκεφάλου, παρουσιάζοντάς σου μεθόδους για μία αξέχαστη μέρα και πως να τη γιορτάσεις, ιδέες από το τι δώρο να κάνεις στον αγαπημένο σου, τι θα φάτε, μέχρι τι εσώρουχο θα φορέσεις. Το πανηγύρι στο μεγαλείο του -μαζί με τις 50 αποχρώσεις του γκρι.
Όλα τα μαγαζιά στολίζουν τις βιτρίνες αναλόγως, ακόμα και καφετέριες, μη τύχει και περάσει ερωτευμένος και δεν καταλάβει ότι σήμερα είναι η μέρα του. Μη τυχόν συμβεί αυτό καταστράφηκε ολοσχερώς η θεωρία του managment.
Η χαρά του εστιάτωρ είσαι, που έχει προσαρμόσει τα πάντα στις ανάγκες της μέρας. Το κυρίως πιάτο που θα είναι κάτι σε θαλασσινό καθότι αφροδισιακό αλλά εννοείται όχι φρέσκο, το κρασί τρίτης διαλογής με το κερασάκι έσωθεν να φαντάζει κάτι πιο εκλεπτυσμένο, και φυσικά το επιδόρπιο, μάντεψε, σε σχήμα καρδιάς. Πόσο πιο κλισέ το θες;
Και αν μη τι άλλο όλοι γνωρίζουμε ότι η βραδιά δεν έχει φτάσει στο απόγειο της αν δεν καταλήξει στο κρεβάτι, που όμως κάνεις δεν γνωρίζει τι το διαφορετικό μπορεί να έχει από άλλες φορές. Παιδιά, ή το έχετε ή δεν το έχετε, τι να σου κάνει και ο Άγιος Βαλεντίνος; Θαύμα;
Καθώς λοιπόν αναμενόμενα το ραδιόφωνο έχει κατακλυστεί από μελωδίες γνωστών ερωτοαοιδών, ούτε να πρωτοτυπίσεις δεν μπορείς. Λες και υπάρχει ένας ορισμένος κανονισμός για την τέλεση της ημέρας, που έτσι και τον διαφοροποιήσεις λίγο θα σε ακολουθεί γρουσουζιά για τα επόμενα χρόνια.
Γραπώσατε την ευκαιρία για να ξορκίσετε την μίζερη καθημερινότητα σας ακολουθώντας κατά γράμμα αυτά που λένε οι πρωινές εκπομπές.
Μόνο σε μένα ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι και μου έρχονται σκέψεις κατευθείαν από τα άδυτα της κολάσεως;
Η ένταξη του έρωτα στο εορτολόγιο είναι επιεικώς ασεβή. Είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με την έκπληξη και το πρόσχαρο, όχι το τυπικό και το προσχεδιασμένο.
Όταν συμπυκνώνεται η χάρη του σε ένα τυπικό, ημερολογιακό κουτάκι, με όλα τα παρελκόμενα που υποτίθεται είναι εις δόξαν, τότε χάνεις τη μαγεία του, γιατί το εν ονόματι πανηγύρι απέχει παρασάγγας από αυτό που στ’ αλήθεια είναι και που οφείλει να παραμείνει ώστε να μην αλλοιωθεί από τις δήθεν καταξιώσεις που του προσάπτουμε.
Είναι ελεύθερος ο έρωτας, όσες τελετουργίες κι αν του κάνεις για να τον τιμήσεις, άδοξα βέβαια, αυτός θα στρογγυλοκάθεται και θα παραδίνεται όπου θέλει εσαεί, χωρίς πολλά- πολλά.
