Γράφει ο συγγραφέας Δημήτρης Νομικός
Επειδή κάποτε σε είδα που γελούσες, θέλω να σε ρωτήσω:
Γελούσες επειδή είχες λεφτά;
Γελούσες επειδή είχες ένα καινούριο, πολυτελές σπίτι;
Γελούσες μόνο στις διακοπές που πήγαινες;
Γελούσες γιατί είχες αυτοκίνητο και ψώνιζες όλων των λογιών τα καλούδια;
Γελούσες επειδή μπορούσες και σκόρπαγες και αγόραζες;
Γελούσες επειδή όλα κυλούσαν κατά πως τα είχες ονειρευτεί;
Αν γι’ αυτό γελούσες, τότε ψεύτικο ήταν το γέλιο σου αυτό! Γι’ αυτό και σου κόπηκε!
Γελάς επειδή είσαι και νιώθεις καλά, γελάς που είσαι γερός, γελάς με το χιούμορ και με τις στιγμές, γελάς που μπορείς να σκέφτεσαι και να δρας, γελάς που αγαπάς και γελάς που έχεις τη δύναμη και να θλίβεσαι!
Γελάς που βλέπεις τον ήλιο της ανατολής, αλλά γελάς και με τα σύννεφα της δύσης.
Γελάς που μπορείς και σκορπάς έστω και μόνο τα ανοιχτά σου χέρια, αλλά γελάς και με το οτιδήποτε έρχεται στη ζωή σου, γιατί έτσι την καλωσορίζεις.
Γελάς με τα προβλήματά σου και μειώνεται η έντασή τους, αλλά γελάς και με τη σοβαρότητά σου για να παραμένεις πάντα παιδί.
Γελάς επειδή ξέρεις τη δύναμή σου, αλλά γελάς και επειδή ξέρεις ότι θα δώσεις και το χρόνο του στο κλάμα σου.
Γελάς επειδή είναι επιλογή σου, επειδή η ζωή συμβαίνει, και επειδή η μαγκιά σου κρύβεται στο χαμόγελό σου.
