Γράφει η Αφροδίτη Ιωάννου
Είχες δίκιο λοιπόν. Πάντα κάποιος θα πληγωθεί, μα είναι αναπόφευκτο.
Μα μπορείς να διαλέξεις το άτομο για το οποίο αξίζει να πληγωθείς.
Κι αν αξίζει πραγματικά αυτό είναι μια πολύ καλή εμπειρία μέσα από την οποία θα μάθεις να σε διαχειρίζεσαι.
Γιατί όλα είναι απλά, εμείς τα κάνουμε δύσκολα. Και κάτι άλλο.
Με τον καιρό μαθαίνεις να υψώνεις τα τείχη σου, ώστε να μην πληγωθείς.
Αλλά τι νόημα θα είχε η ζωή αν δεν πληγώνομασταν ούτε στο ελάχιστο;
Τα συναισθήματα μπορούν να μας κυριεύσουν ολοκληρωτικά και αυτό είναι το μόνο που με φοβίζει.
Όμως χαίρομαι αν είναι να πληγωθώ απο εσένα. Γιατί είσαι επιλογή μου. Εκούσια. Μην το έχεις βάρος. Μην δειλιάσεις. Μην το πολυσκεφτεις.
Άφησε τα όλα στον χρόνο κι αυτός θα δείξει.
Κι αν δεν βγει, θα ξέρω τουλάχιστον πως προσπάθησα. Πως κατέκτησα το άπιαστο. Έστω και για λίγο.
Αυτό το λίγο ήταν όμως για μένα ότι καλύτερο.
Αυτό ήταν υπέρβαση για τον εαυτό μου. Η καλύτερη.
Έφερες ξανά το χαμόγελο στα χείλη μου, τη χαρά στην καρδιά μου. Απομακρύνες τις απογοήτευσεις μου και με έβγαλες από τη δίνη στην οποία ήμουν βυθισμένη πριν σε γνωρίσω. Κι αν αυτό δεν είναι κάτι που αξίζει τότε τι είναι..;
Τι είναι η αγάπη τελικα;
Η αναζήτηση και ανεύρεση αγάπης είναι ένα τεράστιο θέμα .
Είναι σαν ένα πολύτιμο πετράδι, ένας θησαυρός.
Πολλές φορές όμως τη χάνεις, είτε από λάθος δικό σου ή του άλλου, είτε από επιλογή του άλλου ή δική σου.
