Γράφει η Ηρώ Αναστασίου.
Ξεκόλλα, μην μένεις εκεί κολλημένη και κλαις την μοίρα σου.
Δεν αξίζει να χαλιέσαι για κανέναν και τίποτα.
Κι αν η ζωή σου δίνει χαστούκια, σκέψου ότι ίσως πρέπει να τα πάρεις για να μάθεις.
Αλλά υπάρχουν θέματα που ούτε στο μυαλό μας δεν πρέπει να μπαίνουν.
Ρίξε ένα, άιντε ρε ουστ, όπως σου είπα άλλωστε και προχώρα.
Η ζωή μας είναι τόσο μικρή και συνάμα τόσο όμορφη, για να τα παίρνουμε όλα τις μετρητοίς.
Όποιος δεν μας γουστάρει να πάει στο καλό με την ευχή μας!
Και να μην μας γράφει όμως, γιατί δεν γουστάρουμε εμείς!
Χαμογέλα και η ζωή θα σου χαμογελάσει.
Μην ψάχνεις ψύλλους στα άχυρα, μην μεμψιμοιρείς, θα κολλήσεις στο τέλος.
Οι αληθινές αγάπες έρχονται όμορφα, ήσυχα, γαληνεύουν την ψυχή, δεν την πετάνε στα τάρταρα.
Κι όσοι ακούνε καμπάνες, ποδοβολητά και χειροβομβίδες θα πρέπει να το κοιτάξουν καλύτερα.
Και σε μια εποχή που το ψέμα και η υποκρισία έχουν την τιμητική τους, μάθε να είσαι καθαρός και να μην υποκρίνεσαι.
Να μην λες σ’αγαπώ αν δεν το αισθάνεσαι, να μην κουρελιάζεις τα αισθήματα των άλλων.
Να μην σ’ενδιαφέρει να κερδίσεις εντυπώσεις, να σ’ενδιαφέρει μόνο η αλήθεια.
Να κοιτάς τον άλλον κατάματα, εκεί που σκάει στο βλέμμα του η αλήθεια.
Να λες ναι και να το εννοείς, να λες όχι και να το εννοείς.
Κι αν κάποιος σου πει όχι, μην στεναχωριέσαι, υπάρχει κάποιος άλλος κάπου που θα πέθαινε για σένα.
Η ζωή είναι πολύ μικρή και δεν αξίζει να χαλιέσαι για τίποτα!
