Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου
Και εγώ αυτό που δεν ήξερα για εσένα ήταν πως ήμουν το πάθος σου.
Όπως εκείνη τη νύχτα που σε πρωτογνώρισα ή μάλλον καλύτερα που με πρωτογνώρισες.
Ήρθες και είδα το πάθος στα μάτια σου που έβγαζαν φωτιές. Ξέρεις! Φωτιές από εκείνες τις πορτοκαλιές και κόκκινες που βγάζει το ηφαίστειο όταν εκρήγνυται.
Μου έδωσες το χέρι σου αλλά ήταν σαν εκείνα τα βαθιά όλο πάθος μάτια σου να μπήκαν μέσα μου.
Έστεκαν επάνω μου με τόσο πάθος όπως εκείνο που έχεις εσύ μέσα σου. Αυτό ακριβώς που σου ταιριάζει! Μια λέξη συνώνυμη με το όνομά σου. Πάθος! Τι λες;
Το ένιωσα μέσα μου αλλά μου πήρε χρόνο, πολύ χρόνο για να το καταλάβω.
Ήταν κάτι άλλο, κάτι καινούργιο, πρωτόγνωρο, μοναδικό, υπέροχο!
Δεν χρειάζονται πολλά λόγια για να περιγράψω αυτό που βγάζεις από μέσα σου για εμένα.
Πάθος. Εσύ!
