Posts by tag

Writing Lab

483 posts
View Post

Το πιο μεγάλο θάρρος είναι να γελάς με όποιον μπορεί να δει την ψυχή σου.

Γράφει η Ελένη Κασιμάτη Μην αφήσεις κανέναν να σε πείσει ότι ο έρωτας πρέπει να είναι πάντα σοβαρός. Ότι για να μετράει, πρέπει να μοιάζει βαρύς, σχεδόν δραματικός. Όχι. Ο…
View Post
Share
View Post

Ο έρωτας μυρίζει αλμύρα και μοιάζει με φυγή που δεν μετάνιωσες ποτέ.

Γράφει η Δανάη Χριστοδούλου Κάποτε θα καταλάβεις πως δεν ήταν όλα ίδια. Δεν ήταν όλα απλώς στιγμές που πέρασαν και χάθηκαν. Υπήρχαν κάτι βράδια σαν κι αυτό, που ο αέρας…
View Post
Share
View Post

Το παιχνίδι της αλήθειας με τον εαυτό σου..

Γράφει η Μαρία Αλεξίου Θυμάσαι τότε που η αλήθεια ήταν παιχνίδι; Που κάναμε ερωτήσεις απλές, σχεδόν αστείες, και κοκκινίζαμε μόνο και μόνο που παραδεχόμασταν ποιον αγαπάμε; Πόσο εύκολο ήταν τότε…
View Post
Share
View Post

Ή θα ζήσεις με τόλμη ή θα σε προσπεράσουν όλα όσα λαχτάρησες.

Γράφει η Χριστίνα Μανωλά Μην περιμένεις να έρθει κανείς να σου χαρίσει το δικό σου παραμύθι. Μην περιμένεις από τη μοίρα να θυμηθεί τι σου χρωστάει. Αν κάτι σου ανήκει,…
View Post
Share
View Post

Κανείς δεν μπορεί να σε πληγώσει πιο βαθιά απ’ όσο εσύ ο ίδιος.

Γράφει η Σοφία Δημητρίου Μια σκιά πίσω από το λεπτό ύφασμα. Έτσι έμοιαζες. Ένας άνθρωπος που δεν ξέρει αν θέλει να κρυφτεί ή να αποκαλυφθεί. Δεν σου έφταιξαν οι άλλοι.…
View Post
Share
View Post

Μερικά αντίο λέγονται χωρίς να ειπωθεί ούτε μια λέξη.

Γράφει η Εύα Καρρά Καθισμένοι εκεί, δίπλα στο σκοτάδι της θάλασσας, έμοιαζαν για λίγο σαν όλα να είναι ακόμη ακέραια. Σαν να μην είχε μεσολαβήσει κανένα ψέμα, κανένας δισταγμός, καμία…
View Post
Share
View Post

Εκεί που η σιωπή παίζει τις πιο αληθινές νότες

Γράφει η Ναταλία Αργυροπούλου Ήταν εκεί. Δίπλα-δίπλα. Χωρίς να κοιτάζονται. Χωρίς να μιλάνε.Μόνο κάθονταν μπροστά από ένα παλιό πιάνο, μέσα στο φως ενός μοναχικού προβολέα.Κι όμως… όλη η ένταση του…
View Post
Share
Όταν η σκέψη, έγινε συναίσθημα