Τα μάτια σου, η αρχή και το τέλος μου
Γράφει ο Αλέξανδρος Χωριανούδης Τα μάτια σου… η αρχή και το τέλος μου. Από την πρώτη στιγμή που τα κοίταξα, ήξερα. Δεν υπήρχε δρόμος επιστροφής. Ήταν σαν να βρέθηκα ξαφνικά…
Share
LOVE
12080 posts
Οι δειλοί, δεν ερωτεύτηκαν ποτέ… και οι γενναίοι δεν έπαψαν ποτέ να πιστεύουν στο “μαζί”, στο “εδώ” και στο “τώρα”
Για εμάς τους δυο, ο χρόνος ήταν πάντα εχθρός.
Γράφει ο Κωνσταντίνος Ρούσσος Για εμάς τους δυο, ο χρόνος ήταν πάντα εχθρός. Από την αρχή, ήταν εκεί, ανάμεσά μας, σαν αόρατος τρίτος που μας παρακολουθούσε, έτοιμος να τραβήξει την…
Share
Ήρθε η στιγμή που πρέπει να προχωρήσω!
Γράφει η Ηρώ ΑναστασίουΗ επιλογή μου ήταν να μείνω.Εσύ έφυγες, δεν κοίταξες πίσω σου.Εγώ με πείσμα να περιμένω.Δεν κατάλαβα ποτέ τι ήταν αυτό που περίμενα.Κι όσο περίμενα η θλίψη μου…
Share
Ο βλάκας, είναι ανίκητος!
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Ο βλάκας είναι ανίκητος. Όχι γιατί ξέρει κάτι παραπάνω – ας μην κοροϊδευόμαστε. Είναι ανίκητος γιατί δεν ξέρει πότε να σταματήσει. Η άγνοιά του είναι το…
Share
Μέχρι να βρεις τον «μεγάλο» έρωτα, ζήσε τους αληθινούς.
Γράφει ο Βασίλης Μανωλάκης Μέχρι να βρεις τον «μεγάλο» έρωτα, ζήσε τους αληθινούς. Ξέρεις, αυτούς που δεν χρειάζονται μεγαλοστομίες, σενάρια ή υποσχέσεις για «πάντα». Αυτούς που έρχονται και σε αρπάζουν…
Share
Κάποιοι άνθρωποι δεν φεύγουν ποτέ. Γίνονται κομμάτια σου.
Γράφει η Ρόη Καπετάνου Κάποιοι άνθρωποι δεν φεύγουν ποτέ. Όχι γιατί μένουν κοντά σου, όχι γιατί τους βλέπεις, τους ακούς ή τους αγγίζεις. Δεν φεύγουν γιατί γίνονται κομμάτια σου. Ριζώνουν…
Share
Σε άφησα να πιστέψεις πως μπορείς να με νικήσεις
Γράφει η Άννα Μαρκοπούλου Δεν με κέρδισες. Σε άφησα να πιστέψεις ότι μπορείς. Και ξέρεις γιατί; Γιατί αυτός ήταν ο μόνος τρόπος να δεις τον εαυτό σου όπως τον ήθελες.…
Share
Η ελπίδα ότι θα γυρίσεις είναι που σκοτώνει.
Γράφει η Δανάη Χριστοδούλου Το αντίο δεν πονάει. Είναι μια λέξη. Σκληρή, κοφτή, τελειωτική. Αλλά, ξέρεις, μπορείς να τη διαχειριστείς. Τη λες, την ακούς, τη δέχεσαι. Τη γράφεις στο τέλος…
Share
Οι λέξεις σου ήταν όπλο, αλλά εγώ επέλεξα να μην πεθάνω.
Γράφει η Ράνια Σταθάκη Οι λέξεις σου ήταν όπλο. Κάθε φράση, κάθε σου ψιθυριστό «εννοείται», κάθε «θα δούμε» που πετούσες σαν να μην είχε βάρος, ήταν σφαίρες. Σημάδευες ακριβώς εκεί…
Share
Μην μου πεις ότι μετάνιωσες. Οι πληγές μου ξέρουν την αλήθεια.
Γράφει η Έλενα Δημάκη Μην μου πεις ότι μετάνιωσες. Δεν χρειάζεται. Οι πληγές μου ξέρουν την αλήθεια. Τη νιώθουν κάθε φορά που κοιτάζομαι στον καθρέφτη και βλέπω το αποτύπωμά σου.…
Share
