Μη με καλέσεις αν πρέπει.
Γράφει ο Αλέξανδρος Παπακωνσταντίνου Μη με καλέσεις αν πρέπει.Μη με ψάξεις επειδή νιώθεις ότι το οφείλεις.Δεν ήρθα στη ζωή σου για να γίνω καθήκον. Αν κάποτε, χωρίς να το σκεφτείς,…
Share
LOVE
11989 posts
Οι δειλοί, δεν ερωτεύτηκαν ποτέ… και οι γενναίοι δεν έπαψαν ποτέ να πιστεύουν στο “μαζί”, στο “εδώ” και στο “τώρα”
Το σ’ αγαπώ, και το μπορώ, ούτε η βροχή δε σβήνει!
Γράφει η Ευαγγελία Αλιβιζάτου Κόκκινο χρώμα δικό μου, της φωτιάς.Βιώνω στιγμές που όταν τις θυμάμαι δακρύζω.Φόβος για το μέλλον, πίκρα για το χθες.Ποιος νοιάζεται άρα για μένα;Νιώθω κενή, στιγμές… Γιατί…
Share
Έχω αφήσει την πόρτα ανοιχτή, να φεύγει όποιος θέλει
Γράφει η Γεωργία Ντούνη Γιατί να κλείσω την πόρτα μου;Γιατί να περιορίσω κάποιον με το ζόρι;Γιατί να αρκεστώ σε κάποιον που δε θέλει να μείνει; Με αγαπάωΞέρω που βρίσκομαι, το…
Share
Στο δικό μας φινάλε παίχτηκαν οι καλύτεροι ρόλοι
Γράφει η Ειρήνη Αντωνάκη Και αν έπρεπε να σου πω κάτι αυτό θα ήταν ότι στο δικό μας φινάλε παίχτηκαν οι καλύτεροι ρόλοι. Ειπώθηκαν λέξεις που το ψέμα το οποίο…
Share
Αγάπησε το λύκο, όχι το παραμύθι
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Δεν μαθαίνεις την αγάπη στα χάδια.Την μαθαίνεις εκεί που πρέπει να απλώσεις τα χέρια χωρίς να περιμένεις να σε πλησιάσουν.Εκεί που μυρίζεις φόβο και αντί για…
Share
Να θέλω να σε φιλάω για πάντα
Γράφει ο Δημήτρης Ξυλούρης Σ’ εκείνο το καθρέφτισμα σε είδα όπως δεν σε είχα δει ποτέ.Όχι με μάτια γεμάτα ερωτηματικά, αλλά με βλέμμα που ήξερε.Πως αυτή τη φορά, τίποτα δεν…
Share
Αν δεν μπορείς να αναπνεύσεις μέσα σ’ έναν έρωτα, τότε δεν είναι ο δικός σου.
Γράφει η Αλεξάνδρα Φαρμάκη Υπάρχουν αγγίγματα που σε κρατούν δέσμιο.Και υπάρχουν κι εκείνα που σε σπρώχνουν να πετάξεις. Εσύ ήσουν το δεύτερο.Δεν με κράτησες ποτέ σφιχτά.Με τύλιξες μόνο με φτερά,…
Share
Ό,τι αξίζει να το θυμάσαι, θα το έχεις νιώσει πρώτα στο χαμόγελό σου.
Γράφει η Ιωάννα Παυλίδου Δεν ήταν τίποτα το μεγάλο.Ένα χάδι στο μέτωπο, μια ανάσα που έμπλεκε με τη δική σου, ένα άγγιγμα που δεν ζητούσε τίποτα – μόνο να σε…
Share
Η αληθινή αγάπη σε ησυχάζει.
Γράφει η Μαρία Αλεξίου Δεν είναι όλα τα “μαζί” φασαριόζικα.Μερικά είναι χαμηλόφωνα.Σαν τις νύχτες που δύο κορμιά κουρνιάζουν κάτω από την ίδια κουβέρτα και διαβάζουν σελίδες σιωπής. Δεν χρειάζεται να…
Share
Κάθε βήμα τώρα το νιώθεις.
Γράφει η Χριστίνα Μανωλά Δεν ξέρεις ποτέ πότε έρχεται εκείνη η στιγμή.Η στιγμή που λες «ως εδώ» και αρχίζεις να περπατάς.Ξυπόλυτος.Χωρίς άμυνες. Χωρίς προσχήματα. Άφησες τα παπούτσια σου πίσω.Ό,τι σε…
Share
