LOVE

Γράφει η Έφη Νερούτσου Δεν την κατάλαβα ποτέ αυτή την τρέλα που τους πιάνει όλους τα Χριστούγεννα. Πρέπει να μας αρέσουν, πρέπει να στολίζουμε, πρέπει να είμαστε χαρούμενοι. Κουραφέξαλα. Έχουν…

Σου είπα πως δεν θα ξαναγράψω. Διαπιστώνω όμως ότι είναι ένα σαράκι που με τρώει, η ανάγκη μου για γράψιμο. Είναι το οξυγόνο που αναπνέω, η σύνδεσή μου με τον…

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Υπάρχει ένα τραγούδι που λέει, ‘walking in my shoes’. Υπάρχουν και άνθρωποι που το τραγουδούν αλλά δεν ξέρουν τη σημασία του. Είναι αυτό που κρίνεις χωρίς…

Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Το παιδί χάθηκε στις σκέψεις του. Έκλεισε το βιβλίο, έσβησε το φως και τα μάτια του πάγωσαν. Δεν ανοιγόκλεισε τα βλέφαρα. Του ήρθε στο μυαλό η…

Γράφει ο Σάκης Χαλβαντζής. Δεν είναι όλοι, ευτυχισμένοι τούτες τις γιορτινές ημέρες.. Υπάρχουν άνθρωποι που κρυώνουν εκεί έξω. Έχουν ασάλευτα τα κορμιά τους και κοιτάζουν το κενό. Μονάχα τα μάτια…

Φτιάχνω βαλίτσα και σβήνω «πρέπει» από μια νοητή λίστα υποχρεώσεων και πραγμάτων που με ακολουθεί σαν συννεφάκι πάνω από το κεφάλι μου από το πρωί. Ναι, είναι η μέρα που…

«Είναι κι αυτοί οι άνθρωποι, ντιπ χαζοί! Άκου εκεί να κάνουν poll λέει για το τι προτιμάει ο λαός. Εμένα, το λαχταριστό μελομακάρονο ή εκείνο τον άλλο! Ούτε τ’ όνομά…

Γράφει ο Άγγελος Μοναχικός Μέσα σε όμορφες στιγμές, εκεί που χάνομαι και προσπαθώ να διαβάσω τις κινήσεις σου, πρέπει να αποχωριστώ εμένα από τον ίδιο μου τον εαυτό. Να αποσπάσω…

Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος Αγαπημένε μου Άγιε Βασίλη! Τι και αν δεν είμαι πια μικρός; Τι και αν έχω περάσει τα 40; Ποιος σου είπε ότι το παιδί που έχω…

Γράφει η Μαρία Χριστοδούλου Σου έχουν φτιάξει ένα κλουβί διαστάσεων 2 Χ 3, σε βόλεψαν τόσο… όσο να μην μπορείς να τεντωθείς τελείως, να υπάρχει η κλήση του καμπουριασμένου σώματος,…