#justastoryteller

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Κι είχε ένα σπίτι ανοιχτό. Σπιτικό για τους ανθρώπους της, καταφύγιο για τις επιλογές της.Με πόρτα ανοιχτή και πάντα γεμάτο μυρωδιές από βανίλια, καραμέλα, γαρδένια και…

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Ησύχασε. Δεν υπάρχουν πολλά λόγια να πούμε τώρα. Είπαμε πολλά και οι λέξεις είναι λίγες και φτωχές για να μιλήσουμε γι’αυτά που μας κρατάνε δεμένους. Το…

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Ήρθε στη ζωή της όπως δεν έπρεπε.Σε εποχή ακατάλληλη, σε στιγμή απροετοίμαστη, σε ψυχή που είχε ήδη ραγίσει πολλές φορές.Κι όμως μπήκε. Σιωπηλά, αθόρυβα, με βλέμμα…

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Δεν είναι η λέξη που μετράει. Είναι το πριν. Είναι το πώς σε κοιτάει όταν νομίζεις πως δεν έχεις τίποτα να δώσεις.Το πώς ακουμπάει την πλάτη…

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Σε έναν κόσμο γεμάτο ρόλους και στρατηγικές, κάποιοι, έρχονται χωρίς σενάριο. Δεν είπε τα «σωστά» λόγια. Δεν σου πούλησε παραμύθια. Δεν έταξε αιώνιες αγάπες χωρίς ημερομηνία…

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Στα ξεχασμένα “μου” χάσαμε την ουσία. Εκεί, ανάμεσα σε χαϊδευτικά που λέγονται μηχανικά και βλέμματα που αποφεύγουν την αλήθεια.Μωρό, κορίτσι, αγόρι, αγάπη… λέξεις σκόρπιες, που μοιάζουν…

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Έρωτας είναι όταν ξεβολεύεσαι, όταν βγαίνεις από τη ζώνη ασφαλείας σου… όταν κοιτάς τον άλλο και ξέρεις πως για εκείνον, θα άλλαζες όσα δεν σου ζήτησε.…

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Και τελικά, γιατί το κάνουμε αυτό;Γιατί καθόμαστε και ξεγυμνώνουμε την ψυχή μας σε ανθρώπους που δεν ξέρουν ούτε πώς να σταθούν μπροστά της; Τους μιλάς για…

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Λένε πως υπάρχει μια κόκκινη κλωστή που ενώνει δυο ανθρώπους.Άνθρωποι γραμμένοι ο ένας στο δέρμα του άλλου, με τρόπο που δεν εξηγείται.Μπορεί να χαθούν, να φύγουν,…