#justastoryteller

Γράφει η Κατερίνα Μαυρίδου Μερικοί άνθρωποι στη ζωή σου,είναι ένα χέρι που πλησιάζει.Όχι για να πιαστεί,αλλά για να σου θυμίσει πως υπήρξε κάποτε η πρόθεση. Ένα άγγιγμα που δεν έγινε.Μια…

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Τους πιο σκληρούς δεν τους βρήκα στους «τέλειους».Τους βρήκα σε εκείνους που κάποτε τα έκαναν όλα θρύψαλα.Που πρόδωσαν, πληγώσανε, εξαφάνισαν ανθρώπους δίχως εξήγηση.Σε εκείνους που παρακάλεσαν…

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Προσπαθείς.Εξηγείς.Ξαναλές τα ίδια και τα ίδια — σαν χαλασμένο κασετόφωνο.Κι απέναντί σου, τοίχος. Όχι άνθρωπος.Σου πετάει “εγώ είμαι έτσι”, κι εσύ κάθεσαι να το μεταφράσεις σαν…

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Νόμιζε πως δεν πίνει ποτέ τεκίλα.Την έκαιγε, την άδειαζε, την πέταγε σε μέρη του εαυτού της που προτιμούσε να κρατά ασφαλή.Μόνο κρασί, ίσως λίγο ουίσκι σε…

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Κι αν έχασες το δρόμο, τι έγινε;Δεν ήσουν ποτέ για τους έτοιμους δρόμους. Αυτούς με τις σωστές ταμπέλες, τα φωτεινά φανάρια και τους ήσυχους συνεπιβάτες.Εσύ είσαι…

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Έστησα έναν αργό, βαρύ ζεϊμπέκικο χορό, γύρω από κάθε ψέμα σου. Όχι για να σου αποδείξω κάτι. Ούτε για να με δεις και να μετανιώσεις. Αλλά…