Γράφει η Θεανώ Διολή
Να μη φοβάσαι
Να παίρνεις το ρίσκο και να μη σε νοιάζει τι λένε οι άλλοι
Να βλέπεις τους βυθούς και να βουτάς στ’ απύθμενά τους
Να τρύπας τα σκοτάδια
Να χώνεσαι κάτω από τη γη
Να εκτοξεύεσαι στον ουρανό
Να σκαρφαλώνεις στα βουνά
Να σέρνεσαι στο χώμα
Να μη σε νοιάζει αν θα γδαρθεί
Να μη σου καίγεται καρφί για τα σκισμένα ρούχα, τα γόνατα τα ματωμένα
Να μη φοβάσαι
Να κοιτάς τ’ αγρίμι κατάματα και ας ξέρεις πως θα σου ξεσκίσει τη σάρκα
Να επιτίθεσαι στους καρχαρίες και ας βλέπεις πως θα σε κάνουν κομμάτια
Να προκαλείς τα φίδια και ας νιώθεις πως με το δηλητήριο τους θα μπολιάσουν το αίμα σου με θάνατο
Να μη φοβάσαι
Να κοιτάς μόνο μπροστά
Να σε θαυμάζει το χθες
Να σε τρέμει το αύριο
Να σκιάζεται το μέλλον στην Ιδέα σου
Να μη φοβάσαι
Να είσαι τολμηρή, ατρόμητη
Κάθε μάχη για σένα ρουτίνα κι ο πόλεμος καθημερινότητα σου
Και ας χάσεις
Και ας νικηθείς
Να μη φοβάσαι
Να πέφτεις στους τοίχους με τα μούτρα, να σπάνε τα δόντια σου, η μύτη σου, τ΄ αυτιά σου
Να αιμορραγείς
Να μη φοβάσαι
Να πέφτεις στη φωτιά
Να κυλιέσαι μες τη λάβα
Να αναπνέεις διοξείδιο και να το κάνεις οξυγόνο σου
Να μη φοβάσαι
Να αναρωτιέσαι
Να αναζητάς
Να ψάχνεις
Να ανακαλύπτεις
Να μαθαίνεις
Να εξελίσσεσαι
Να μη φοβάσαι
Να παίρνεις το ρίσκο
Να βγαίνεις μπροστά
Να τολμάς
Να μη φοβάσαι
Να ερωτεύεσαι
Να λιώνεις
Να αγαπάς
Να μη φοβάσαι
Να ζεις
Να μη φοβάσαι να ζεις!
Να μη φοβάσαι.-
Να ζεις.-
