Γράφει η Ειρήνη Αντωνάκη
Δεν θέλω να ακούσω λόγια που δεν πρόκειται να γίνουν ποτέ πράξεις. Κουράστηκα να ακούω, εγώ θέλω να δω. Ότι και να μου λες τώρα για εμένα είναι ενοχλητικοί ήχοι. Τίποτα περισσότερο.
Δεν έχω πλέον υπομονή, για σένα βασικά δεν έχω τίποτα πλέον. Σου έδωσα τα πάντα και το βασικότερο την εμπιστοσύνη μου και εσύ αντί να τη σεβαστείς τη ποδοπάτησες. Από εμένα να μην περιμένεις κάτι, παρά μόνο την απαξίωση μου.
Σου ζητάω να εξαφανιστείς από τη ζωή μου και να μην επιστρέψεις ξανά. Το παραμύθι που μου πούλησες ήταν καλό αλλά δεν το αγόρασα. Η ιστορία σου ήταν σκάρτη. Πάρε το λόγια σου και εξαφανίσου.
Στη δική μου ζωή μιλάνε μόνο με πράξεις και για σένα αυτή η γλώσσα είναι άγνωστη.
