Γράφει η Αριάδνη
Αρένα ο έρωτας. Να συγκρούεσαι, να παλεύεις, να κοντράρεσαι, να ματώνεις. Να ζηλεύεις και να σε ζηλεύει. Μια να κυνηγάς και μια να σε κυνηγάει, μια να κρύβεσαι και μια να σου κρύβεται.
Ένα μυστήριο να σε περιβάλλει για να έχει κι ο άλλος ένα ενδιαφέρον για να ψάχνει, αλλιώς βαριέται, φεύγει. Να ανησυχείς, να μην ηρεμείς, αγρίμι να γίνεσαι στη σκέψη ότι μπορεί να τον χάσεις.
Έτσι είναι έρωτας.. στον κόσμο σας.
Στον δικό μου πάλι, όχι!
Εκεί υπάρχει ο έρωτας που μεγαλουργεί μέσα στη σιγουριά και την ασφάλεια της αγάπης, χωρίς να βαριέται και να βαλτώνει γιατί δεν κυνηγάει και δεν κυνηγιέται.
Είναι που όσο πιο πολύ σε μαθαίνει τόσο περισσότερο σε λατρεύει για την ψυχή και το μυαλό σου, τόσο περισσότερο δεν θέλει να υπάρχει μέρα μακριά σου.
Είναι τέτοια η φτιαξιά του, που τα μόνα σημάδια που αντέχει να αφήνει πάνω σου είναι στο κορμί σου, από το πάθος του γιατί δεν μπορεί να σε χορτάσει, κι όχι στην ψυχή σου από ζήλια και εγωισμό.
Είναι εκείνος ο έρωτας που λες, που νιώθει πως δεν έχει λόγο ύπαρξης χωρίς την αγάπη. Βλέπεις είναι απαραίτητη για εκείνον για να ολοκληρωθεί και να αγγίξει το απόλυτο. Για να της δώσει όλο το πάθος, τον πόθο, τα χτυποκάρδια, την ένταση που τον χαρακτηρίζουν και να πάρει από αυτήν την οικειότητα, την εμπιστοσύνη, το νοιάξιμο και τη δοτικότητά της, αφήνοντας απ’ έξω κάθε ίχνος δεδομένου και αδιάφορου.
Έτσι είναι ο έρωτας.. στον κόσμου μου!
