Γράφει ο Άρης Γρηγοριάδης
Πες μου ρε άνθρωπε, έχεις γνωρίσει έστω και μια φορά μάτια που να σου βάζουν φωτιά;
Μάτια που σου μιλάνε και σου ξυπνάνε μέσα σου ό,τι δεν ήξερες καν πως υπάρχει!
Έχεις δει μάτια που να σου φωνάζουν όλα όσα νιώθουν κι ας μην χρειάζεται ούτε μια λέξη;
Εγώ τα είδα αυτά τα μάτια που λες.
Δεν πίστευα ότι υπάρχουν. Δεν με ένοιαζε να υπάρχουν. Ήξερα την επικοινωνία αυτή, την συμβατή, με λέξεις, με σιωπές, με όλα αυτά που μας μαθαίνουν.
Μέχρι που έκατσε απέναντί μου. Στάθηκε και με κοίταξε. Δεν είπε λέξη κι όμως μου τα είπε όλα..
Κι έτσι χωρίς λόγια, χωρίς περιττά και χωρίς λέξεις, έριξα λάδι στη φωτιά της μ’ένα φιλί.
Και τα είχαμε όλα πει..
