Γράφει η Κατερίνα Κυπρίου
Απόψε λέω να σβήσω τα φώτα, να βάλω τέρμα το αγαπημένο μου τραγούδι και να με κεράσω ένα ποτήρι κόκκινο κρασί! Θα βολευτώ στον καναπέ μου και κάθε νότα που θ’ακούγεται, θα τη συνοδεύω με μια γουλιά απ’το ποτήρι μου!
Στην πρώτη γουλιά,θα πιω για όσα έζησα! Για όλα αυτά που με έκαναν αυτό που είμαι σήμερα. Για όλα όσα δημιούργησα και για όσα νιώθω υπερήφανη. Για τις στιγμές ευτυχίας με τους αγαπημένους μου. Για τις λατρεμένες στιγμές με τα παιδιά μου. Για τις θερμές αγκαλιές που κούρνιασα και ζεστάθηκα. Για τα χαμόγελα που μου χάρισαν, για τις αγάπες που κέρδισα!
Στη δεύτερη γουλιά, πίνω για όλα τα λάθη που έκανα. Για όσες συγνώμες ζήτησα. Για όσες συγνώμες δεν άκουσα. Για όλους τους “φίλους”που έφυγαν, για όλα τα αδέρφια που έμειναν! Για ότι καινούριο μπήκε στη ζωή μου και τη φώτισε. Για ότι παλιό έδιωξα και με λύτρωσε!
Οι νότες ακούγονται δυνατά κι εγώ πίνω την τρίτη γουλιά….
Για ότι με πόνεσε και με διέλυσε! Για ότι με πρόδωσε και με γονάτισε. Για ότι με λάβωσε και με σημάδεψε. Για όποιον υποσχέθηκε αλλά ξέχασε. Για όποιον με ξέχασε και με έχασε. Για όποιον ήρθε,πήρε κι εξαφανίστηκε!
Το τραγούδι συνεχίζεται και το κρασί όλο και λιγοστεύει…
Πίνω την τέταρτη γουλιά, για όλα τα όνειρα που έμειναν στη μέση. Για όλα τα λόγια που είπα ή που δεν είπα. Για όλες τις φορές που έκλαψα και για κείνες που κραύγασα. Για τα φιλιά που δεν έδωσα, για τους έρωτες που δεν έζησα. Για τα σωστά που δεν έκανα,για τα πάθη που δεν τόλμησα!
Η μουσική κοντεύει να τελειώσει κι εγώ σιγοτραγουδώ τις τελευταίες νότες.. Κοιτώ το ποτήρι που κρατώ στα χέρια μου. Έχουν μείνει δυο τρεις γουλιές ακόμα. Δύο τρεις γουλιές, αλλά το τραγούδι τελειώνει κι εγώ θέλω να προλάβω…
Παίρνω μια βαθιά ανάσα και βάζω στο στόμα μου την πιο μεγάλη γουλιά! Την κρατώ για λίγο στον ουρανίσκο μου και γεύομαι τη γλυκιά γεύση του κατακόκκινου κρασιού. Τώρα, νιώθω μια μεθυστική ζάλη να με τυλίγει και η καρδιά μου χτυπάει δυνατά!
Καταπίνω την τελευταία γουλιά!
Για ότι απολαύσεις μου επιφυλάσσει το μέλλον.
Για όλα τα καλύτερα που θα έρθουν.
Για όλα τα καινούρια όνειρα που έχτισα.
Για όλες τις ευκαιρίες που δε θ’αφήσω να πάνε χαμένες.
Για ότι καλό μου χρωστάει η ζωή.
Για τις καινούριες φιλίες,που ευλογήθηκα να ζήσω.
Για μια μεγάλη αγάπη που προσμένω.
Το τραγούδι τελειώνει στην τελευταία γουλιά!
Στην τελευταία γουλιά, όλη η ζωή που τώρα πια θα ζήσω!
