Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου
Ποτέ δεν ξεχνάς απλά τα αφήνεις πίσω και προχωράς γιατί έτσι είσαι εσύ.
Το τέλος το ορίζεις εσύ και την αρχή πάλι εσύ. Οι καταστάσεις δύσκολες μα ακόμα πιο δύσκολο να μπορέσεις να παλέψεις με εκείνα που αφήνεις πίσω ή όχι.
Λένε πως όλα κάποτε αρχίζουν και τελειώνουν.
Πάντα για κάποιο λόγο που ίσως δεν μάθεις ποτέ άλλα σίγουρα θα τον δεις περνώντας τα χρόνια.
Οι καταστάσεις θα τα φέρουν έτσι που θα καταλάβεις το γιατί.
Εσύ ορίζεις την αρχή, εσύ και το τέλος μαζί με εκείνα που έρχονται και φεύγουν.
Το τέλος δεν είναι πάντα για άσχημο λόγο. Το τέλος προμηνύει μια νέα αρχή που σε περιμένει στη ζωή σου χωρίς να ξέρεις πιο δρόμο θα πάρει και μέχρι που μπορεί να φτάσει. Σίγουρα παίζεις το σημαντικότερο ρόλο σε αυτό το έργο άλλα όχι και τον καθοριστικό. Οι υπόλοιποι παράγοντες που μπαίνουν στην ταινία της ζωής σου παίρνουν ένα μεγάλο κομμάτι από αυτή.
Μην φοβάσαι να ορίσεις το τέλος. Μην φοβάσαι να κάνεις μια νέα αρχή. Στο δικό σου το έργο πρέπει να πάρεις δυναμικές αποφάσεις που πιστεύεις και έχεις μέσα σου και θα σου δώσου εκείνο το τέλος που θα είναι μόνο δικό σου με τα δικά σου θέλω. Πονάει, το ξέρω. Μα αν δεν τελειώσεις δεν θα μπορέσεις ποτέ να ξεκινήσεις εκείνη την αρχή που ποθείς. Εκείνη την αρχή που θα σε κάνει να πετάξεις πάλι ευτυχισμένος. Πάντα με τα δικά σου φτερά και όχι με ξένα, φθαρμένα και πολυφορεμένα.
Και ναι, πάλι θα χαμογελάς και θα ελπίζεις γιατί δεν σου έχουν μείνει πολλά στη ζωή σου. Θέλεις και πρέπει να ονειρεύεσαι και να μπορείς να βλέπεις πάλι το μέλλον σου λαμπερό και φωτεινό. Σαν τον ήλιο που βγαίνει το πρωί και τα ζεσταίνει όλα, τα βλέπει όλα και τα κάνει να φαίνονται ακόμα και στην πιο βαθιά κρύπτη του μυαλού σου.
Το δικό σου το τέλος δεν θα το ορίσει κανείς άλλος.
Την δική σου αρχή θα την φτιάξεις μόνο εσύ με εκείνα που ποθείς η καρδιά σου και την κάνει να χαμογελάει.
Τέλος στον πόνο!
Η καινούργια σου ζωή σε περιμένει και σου δίνει εκείνο που ποθείς πραγματικά.
Ναι στο τέλος, ναι στην αρχή!
