Γράφει η Κατερίνα Μαυρίδου
Ό,τι δεν σε σκότωσε δεν σε έκανε πιο δυνατό. Σε έκανε πιο πονηρό. Έτσι κι αυτός ο χωρισμός. Αφού δεν σε σκότωσε, σε άλλαξε!
Οι χωρισμοί δεν έρχονται ποτέ χωρίς κόστος. Σε τσακίζουν, σε κάνουν να αναρωτιέσαι αν μπορείς να σταθείς ξανά στα πόδια σου. Σε κάνουν να αμφιβάλλεις για όλα όσα πίστευες, ακόμα και για τον ίδιο σου τον εαυτό. Αλλά, αν κάτι δεν σε τελείωσε, σε άλλαξε.
Δεν είναι δύναμη αυτό που μένει. Είναι σοφία.
Έμαθες να διαβάζεις τα σημάδια, να καταλαβαίνεις τις σιωπές και τα μισά λόγια. Έμαθες πως τα “για πάντα” είναι συχνά ψέματα και πως οι υποσχέσεις δεν έχουν πάντα αντίκρισμα. Έγινες πιο πονηρός, πιο προσεκτικός, πιο επιλεκτικός.
Αυτός ο χωρισμός δεν σε έκανε πιο δυνατό. Σε έκανε διαφορετικό.
Δεν αγαπάς πια με την ίδια αθωότητα. Δεν εμπιστεύεσαι με την ίδια ευκολία. Δεν δίνεις κομμάτια της ψυχής σου χωρίς να είσαι σίγουρος ότι θα τα εκτιμήσουν. Αλλά, παρά τις αλλαγές, δεν έχασες την ικανότητά σου να νιώθεις.
Αυτό είναι που σε ξεχωρίζει.
Δεν άφησες τον πόνο να σε παγώσει. Ναι, είσαι πιο πονηρός. Ξέρεις πότε να προστατεύεσαι και πότε να φύγεις. Αλλά δεν έκλεισες την πόρτα στην αγάπη, ακόμα κι αν η καρδιά σου κουβαλάει ουλές.
Κι αυτός ο χωρισμός;
Αφού δεν σε σκότωσε, σε έκανε πιο σοφό. Και, ίσως, αυτό είναι η αληθινή δύναμη. Όχι να μην πονάς, αλλά να μαθαίνεις πώς να συνεχίζεις, ακόμα κι όταν όλα μέσα σου φωνάζουν να σταματήσεις.
