Γράφει ο Πάνος Θεοδώρου
Στην αρχή όλα είναι εύκολα. Η μαγεία της πρώτης γνωριμίας, το άγνωστο που σε τραβάει, η προσμονή για κάθε νέα στιγμή μαζί. Στην αρχή, όλα μοιάζουν τέλεια. Όμως η αλήθεια είναι πως ο έρωτας δεν φαίνεται εκεί. Ο έρωτας ξεκινάει όταν η μαγεία της αρχής χαθεί. Όταν δεν υπάρχουν πια πρώτες φορές, αλλά χιλιοειπωμένες λέξεις και γνωστές κινήσεις.
Εκεί ξεκινάει ο πραγματικός έρωτας. Όταν μένεις, όχι επειδή όλα είναι φρέσκα και συναρπαστικά, αλλά επειδή έχεις δει τον άλλον σε όλες του τις εκδοχές και επιλέγεις να τον αγαπάς. Όταν δεν σε συνεπαίρνει η λάμψη της αρχής, αλλά η σταθερότητα και η αλήθεια που βρίσκεις κάθε μέρα.
Είναι οι μικρές στιγμές που με κάνουν να σε ερωτεύομαι κάθε μέρα. Το βλέμμα σου το πρωί, πριν καν πιούμε καφέ. Η σιωπή μας τα βράδια, όταν ξέρουμε πως δεν χρειάζονται λόγια. Οι διαφωνίες μας που τελειώνουν πάντα με ένα χαμόγελο, γιατί και οι δύο ξέρουμε πως δεν έχει σημασία ποιος έχει δίκιο. Σημασία έχει πως είμαστε ακόμα εδώ, μαζί.
Σε ερωτεύομαι κάθε φορά που με εκπλήσσεις με μια λέξη, με μια σκέψη που δεν περίμενα. Κάθε φορά που μου δείχνεις κάτι νέο για σένα, κάτι που δεν είχα παρατηρήσει. Και κάθε φορά που απλώς είσαι εσύ – με τα καλά και τα στραβά σου – και με αφήνεις να είμαι εγώ.
Ο έρωτας δεν είναι για να τον βρεις μια φορά. Είναι για να τον ξαναβρίσκεις κάθε μέρα. Και κάθε μέρα, σε ερωτεύομαι από την αρχή. Όχι επειδή είσαι τέλεια, αλλά επειδή είσαι εσύ. Και γιατί ξέρω πως, ακόμα κι όταν η μαγεία της αρχής έχει φύγει, εμείς έχουμε κάτι πιο αληθινό. Κάτι που αντέχει.
