Γράφει η Κική Γ.
Κανένας δεν ξέρει τι συμβαίνει μέσα σ´ ένα σπίτι από τη στιγμή που κλείνει η πόρτα.
Προς τα έξω βγαίνει συνήθως η ατσαλάκωτη εικόνα της ευτυχισμένης οικογένειας.
Στην προκειμένη, πίσω από αυτή την πόρτα, υπάρχει μια οικογένεια που μετρά χρόνια γάμου και όλα φαινομενικά κυλούν φυσιολογικά και ήρεμα.
Έξω από την πόρτα, υπάρχει μια άλλη σχέση παράλληλη που επίσης μετράει χρόνια.
Εύκολα θα ακουστούν και λόγια και κριτικές και ο κάθε αναμάρτητος θα πετάξει από μια κοτρόνα. Κανείς δεν είναι σε θέση να ξέρει την αλήθεια της καρδιάς όμως.
Θα ακουστεί πως άνοιξες το παράθυρο και ήθελες να μπει το τρίτο πρόσωπο, πως σε διακρίνει ανηθικότητα, απληστία, αχαριστία, εγωισμός, φιλαυτία, ναρκισσισμός, πως δεν έχεις συνείδηση, πως είσαι” σκουπίδι” και κοροϊδεύεις τον άνθρωπο που παντρεύτηκες και καλά θα κάνεις να ξεκαθαρίσεις την κατάσταση.
Όλοι οι ” τέλειοι” και οι άμεμπτοι και οι ηθικοί, τα ξέρουν όλα. Ποιος να φανταστεί το δικό σου σταυρό που μοιράζεσαι, που πονάς, που παίζεις κορόνα γράμματα πολλές φορές την ίδια τη ζωή σου. Κάνεις τρομερά πράγματα για να τα καταφέρεις.
Ζεις μια παράλληλη ζωή, γιατί δεν γίνεται αλλιώς και γιατί δεν μπορείς να τερματίσεις καμία από τις δύο σχέσεις. Οικογένεια, παιδιά, δουλειά, υποχρεώσεις, μια βιτρίνα και ο έρωτας, το πάθος, το απόλυτο κούμπωμα, η χημεία, η ακατανίκητη επιθυμία του παράνομου.
Δεν γίνεται να ξεφύγεις από την οικογένεια, γιατί έχεις κρίνει πως θα είναι μεγάλες οι συνέπειες και τα προβλήματα που θα δημιουργηθούν.
Επιλέγεις να είναι όλα “άψογα” και εσύ βουβά να ζεις τον Παράδεισο και την Κόλαση.
Ο φτερωτός Θεός έστειλε τα βέλη και σε λάβωσε γερά. Προσπάθησες να αντισταθείς, μα δεν είναι πάντα δυνατόν, να δαμάζουμε τα συναισθήματα και την καρδιά.
Μαλώνεις με την συνείδηση και τη λογική. Παλεύεις. Δεν υπάρχει λύση. Δεν έχεις το κουράγιο, ούτε τη δύναμη να τερματίσεις αυτή τη παράλληλη ζωή. Δεν αντέχεις τις συνέπειες.
Προτιμάς να ζεις σε τεντωμένο σχοινί. Επιλογή σου!
Θέλεις να το ζήσεις και όπου βγει. Μόνο εσύ ξέρεις και μόνο εσύ μπορείς να αποφασίσεις για την ζωή σου, την ψυχή σου, την καρδιά σου. Οι υπόλοιποι ας κοιτάξουν την δική τους καμπούρα. Τροχός είναι και γυρίζει. Κανείς μην τολμήσει να πει. Εγώ, ποτέ!
