Γράφει η Θώμη Μπαλτσαβιά
Αγάπη… αν έχουν ειπωθεί, γραφτεί του κόσμου τα πράγματα γι’ αυτήν. Οπωσδήποτε είναι ό,τι πιο όμορφο. Οχι..προσωπικά δε δέχομαι ότι είναι δύσκολη. Θεωρώ εμείς την κάνουμε δύσκολη. Ας παραδεχτούμε για αρχή πως είναι υπέροχο να ακούς και μόνο τη φράση
“Σ’ αγαπώ”.
Σου γεμίζει την ψυχή, σε κάνει να έχεις σούπερ διάθεση και κυρίως να βλέπεις τον κόσμο όμορφο. Σου δίνει φτερά.. δύναμη κι αντοχή για όλα, ενέργεια να φτιάξεις και τις υπόλοιπες της ζωής σου εκφάνσεις ή εκκρεμότητες. Άσχετα από ηλικία ή φύλο, όλοι έχουμε ανάγκη και χαιρόμαστε να ακούμε τη μαγική λεξούλα- άιντε ας δώσουμε ένα τικ παραπάνω στις γυναίκες!
Ωστόσο υπάρχει κάτι σημαντικότερο από τις λέξεις κι αυτό ανέκαθεν ήταν οι πράξεις. Η πιο σπουδαία πράξη που θα πιστοποιήσει το όποιο “σ’ αγαπώ”, είναι η φυσική παρουσία. Ανεκτίμητο να είσαι παρών δίνοντας το χρόνο σου, τα συναισθήματά σου κι όλη σου την υπόσταση.
Κάπου εκεί.. κάπως έτσι ο άλλος νιώθει την αγάπη και δεν την ακούει μόνο. Αισθάνεται ασφάλεια κι εμπιστοσύνη που είναι ύψιστα αγαθά για μια ανθρώπινη σχέση. Αφήνεται κι αφήνει τον εαυτό του ελεύθερο, φανερό διώχνοντας κάθε αρνητικό και η κατάληξη είναι μονόδρομος: ανθίζει η αγάπη, δένονται οι ψυχές, παίρνει ουσία η ζωή γιατί μεταμορφώνεται σε μία από δύο. Τα όνειρα γίνονται προσπάθειες με νόημα, οι στόχοι έχουν αλλά κι αποτελούν από μόνοι τους γερά θεμέλια και ο όποιος φόβος μια απλή λέξη στο λεξικό.
Τι να λέμε.. είναι πολύ επικίνδυνο να υφίσταται.. να πλανάται ένα σ’ αγαπώ δίχως να είσαι παρών. Παρών στα όμορφα, στα εύκολα και στα απλά. Προσφέροντάς τα αυτονόητα και τα βασικά. Πολύ περισσότερο.. παρών στα άσχημα, στα δύσκολα και στα σύνθετα. Στα απρόβλεπτα έστω.
Κι εκεί να δίνεις χωρίς οριοθετήσεις και ζυγαριές. Να χαρίζεις όχι μόνο τα αυτονόητα αλλα όσα ούτε εσύ γνώριζες ότι υπάρχουν ή μπορούσες να ανακαλύψεις μέσα σου. Αυτό λογίζεται αγάπη. Αυτό είναι ένα αληθινό, γνήσιο και αξιόπιστο
“σ’ αγαπώ”.
Μόνο σε αυτήν την περίπτωση μιλάμε για “σ’ αγαπώ” που συνάδει και με τις λέξεις αλλά ουσιαστικά ορίζεται ως επιστέγασμα σχέσεων, δεσμών ψυχής και ζωής. Μόνο για ένα τέτοιο “σ’ αγαπώ” αξίζει να ζεις, να περιμένεις, να υπομένεις, να ελπίζεις και να ονειρεύεσαι. Οτιδήποτε άλλο εμπεριέχει ρίσκο, ανασφάλεια, κίνδυνο και χρόνο χαμένο. Για οτιδήποτε λιγότερο.. η ψυχή δε θα βρει προορισμό και δεν γεμίζει!
