Γράφει η Μαρία Αλεξίου
Ποιος είπε ότι το «μαζί» είναι εύκολο; Όποιος το πιστεύει μάλλον δεν μπήκε ποτέ σε πραγματική σχέση. Το «μαζί» δεν είναι βόλτα σε λούνα παρκ, είναι καθημερινός αγώνας. Αν θες να κρατήσεις έναν άνθρωπο δίπλα σου, χρειάζεται κόπο, χρόνο, φαντασία. Δεν αφήνεις την αγάπη να ξεφτίσει με την πρώτη σειρήνα που θα σε καλέσει με το τραγούδι της. Γιατί το «μαζί» δεν χτίζεται από μόνο του· απαιτεί προσπάθεια, συνειδητές επιλογές και τη δύναμη να μείνεις σταθερός όταν όλα γύρω μοιάζουν να σε σπρώχνουν αλλού.
Το «μαζί» ζητάει θυσίες, αλλά όχι αυτοκτονία. Θέλει υποχωρήσεις, αλλά όχι να γίνεις σκιά του εαυτού σου. Αν για να σταθείς δίπλα σε κάποιον πρέπει να ακυρώσεις την προσωπικότητά σου, τότε αυτό δεν είναι σχέση· είναι φυλακή. Το αληθινό «μαζί» χρειάζεται θαυμασμό. Να βλέπεις τα θετικά του άλλου και να μην κολλάς μόνο στα αρνητικά. Να του λες πως τον αγαπάς, να το δείχνεις. Η αγάπη δεν είναι δεδομένη· θέλει τροφοδοσία, αλλιώς σβήνει, όπως σβήνει μια φωτιά που μένει χωρίς ξύλα.
Μην παραδώσεις εύκολα τα όπλα όταν κουραστείς. Μην αφήσεις τον εγωισμό να στήσει τείχη ανάμεσά σας. Τα παιδιάστικα πείσματα είναι η πιο ύπουλη σαπίλα που τρώει μια σχέση από μέσα. Γι’ αυτό μάθε να γυρνάς την πλάτη στη ρουτίνα, να γελάς μαζί του, να βρίσκεις χαρά ακόμα και στο τίποτα. Μάθε να απλώνεις το χέρι σου όταν λυγίζει, να διώχνεις τους φόβους του, να χαϊδεύεις την ψυχή του όταν πονά, να του θυμίζεις πως δεν είναι μόνος στη μάχη.
Το «μαζί» δεν είναι ροζ παραμύθι. Είναι επιλογή, είναι συμβόλαιο που ανανεώνεται καθημερινά. Κι αν έρθει το τέλος, ας μην έρθει επειδή τα παρατήσατε αμαχητί. Πολέμησε για αυτό. Δώσε όλες σου τις δυνάμεις. Γιατί μόνο έτσι θα ξέρεις πως δεν πρόδωσες το «μαζί».
