Γράφει η Αλεξάνδρα Φαρμάκη
Εγώ φίλε μου είμαι των άκρων. Ή όλα ή τίποτα. Τα μέτρια δεν είναι για μένα. Τα ψίχουλα που μοιράζεις κράτα τα για την πάρτη σου. Μην είσαι μίζερος σε αυτά που αισθάνεσαι. Πες τα και πράξε αναλόγως. Δε χωράνε εγωισμοί εδώ. Το εγώ πρέπει να γίνει εμείς αλλιώς το έχασες το παιχνίδι.
Μια σχέση για να πετύχει χρειάζεται καθημερινός αγώνας, να προσφέρεις κομμάτια του εαυτού σου στο σύντροφό σου, να βάζουν και οι δυο υλικά για να χτιστούν γερά θεμέλια.
Αν εσύ θες να κάνεις μια σχέση απλά για το θεαθήναι, για τη βιτρίνα και να δίνεις σε αυτή ότι σου περισσεύει τότε κάτσε στα αυγά σου. Δεν είσαι κατάλληλος για ένα τέτοιο βήμα.
Μείνε καλύτερα μόνος και βολέψου με τα περιστασιακά, τα άψυχα κρεβάτια με την κάθε τυχαία και ως εκεί. Μη τον είδατε μετά… Τι είχες τι έχασες…
Ότι νιώθει δίνει ο καθένας. Αφού λοιπόν δε νιώθεις τίποτα άσε τα παραπέρα για τους πιο τολμηρούς. Και αν θες να καλύψεις τα κενά σου να ξέρεις ότι και η άλλη ψυχή που θα την ρίξεις θα θέλει κάτι αντίστοιχο. Να παίρνουμε αλλά και να δίνουμε. Τα μονόπλευρα δεν κατέληξαν ποτέ πουθενά. Όταν λοιπόν καταλάβεις ότι είσαι έτοιμος για κάτι τέτοιο τότε προχώρα.
