Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου
Την επόμενη φορά που θα σου πουν «είσαι υπερβολική», μην εξηγείς τίποτα.
Μην προσπαθείς να αποδείξεις ποια είσαι.
Μη μικραίνεις τον εαυτό σου για να νιώσουν οι άλλοι μεγάλοι.
Γιατί ξέρεις τι συμβαίνει με αυτούς που λένε τέτοια;
Δεν έχουν ιδέα τι θα πει “πολύ”.
Δεν τους περίσσεψε ποτέ τίποτα – ούτε συναίσθημα, ούτε πάθος, ούτε ψυχή.
Κι εσύ έχεις και τα τρία.
Δεν είσαι υπερβολική.
Είσαι αυτή που γελάει δυνατά όταν νιώθει ευτυχία, που πονάει αληθινά όταν προδίδεται, που αγκαλιάζει με τα μάτια και δίνει με τα χέρια ό,τι έχει και δεν έχει.
Είσαι εκείνη που δεν φοβάται να ραγίσει, να πέσει, να πει «σε θέλω», να πει «φεύγω».
Οι μικροί άνθρωποι δεν αντέχουν το «πολύ».
Το παρεξηγούν. Το απορρίπτουν. Το γελοιοποιούν. Γιατί δεν το γνωρίζουν.
Γιατί δεν το έχουν νιώσει.
Και δεν το άντεξαν ποτέ όταν τους δόθηκε.
Το «πολύ» σου δεν είναι πρόβλημα. Είναι ευλογία.
Και, ναι, θα σε φοβηθούν. Θα σε κρίνουν. Θα προσπαθήσουν να σε κάνουν πιο «λίγη».
Γιατί δεν έχουν ιδέα πώς να διαχειριστούν μια γυναίκα που δεν κρύβεται.
Μια γυναίκα που δεν παίζει χαμηλά για να τη θέλουν.
Μια γυναίκα που δεν καταπίνει τη φωνή της για να την αντέξουν.
Μια γυναίκα που δεν ντρέπεται να είναι… πολύ.
Μια γυναίκα που δεν έμαθε να ζει κάτω από τα ραντάρ..
Οπότε, την επόμενη φορά που θα σου πουν «είσαι υπερβολική», χαμογέλα.
Μόλις επιβεβαίωσαν ότι δεν είσαι για όλους.
Και πίστεψέ με, αυτό είναι το μεγαλύτερο κομπλιμέντο.
