Γράφει ο Κωνσταντίνος Καρύδης
Πόσες φορές έχει τύχει να συναντήσουμε κάποιο πρόσωπο στη ζωή μας και να νιώσουμε μια απίστευτη έλξη και οικειότητα; Ίσως ελάχιστες. Δεν μιλάω για εκείνη τη στιγμή που συναντάς κάποιον για πρώτη φορά και τον θεωρείς φίλο χρόνων, νιώθοντας ότι μπορείς να τον εμπιστευτείς και να τον κάνεις κομμάτι της ζωής σου.
Μιλάω για εκείνο το πρόσωπο που θα το συναντήσεις μια φορά στη ζωή σου και θα είναι το πιο σημαντικό. Γιατί αυτό το πρόσωπο θα γίνει η κινητήριος δύναμη ενός κοινού μέλλοντος χωρίς να χρειάζεται να αναλύσεις τα δεδομένα σου. Γιατί απλά δεν χρειάζεται. Νιώθεις και ασφαλίζεις μέσα σου κάθε μόριο της ύπαρξής του και κολλάς ένα-ένα τα κομμάτια του παζλ της ψυχής σου.
Το ίδιο ισχύει και για εκείνο το πρόσωπο που θα κινείται με τον ίδιο τρόπο με σένα, θα σκέφτεται τις ανάγκες σου πριν από σένα ενώ εσύ θα κάνεις ακριβώς το ίδιο ταυτόχρονα. Δεν είναι εκπληκτικό; Να συμβαδίζεις με κάποιον που φαίνεται βγαλμένος από την ψυχή σου και περιπλανιόταν μέχρι να σε βρει και να ταιριάξει πάλι μέσα σου;
Πάντοτε πίστευα πως όλοι έχουμε ένα ταίρι. Το θέμα όμως είναι ότι, άσχετα με την επιλογή που θα κάνουμε στο ταίρι μας, πάντα υπάρχει για καθέναν από μας το «ιδανικό» ταίρι. Ίσως οι συγκυρίες να μην ήταν τέτοιες ώστε να συμβεί το μοιραίο ταίριασμα, ίσως οι άνθρωποι να μην ήταν έτοιμοι να αποδεχτούν τη μοίρα τους και να την ακολουθήσουν.
Πάντα όμως, όσο κυλάει ο χρόνος και οι άνθρωποι περνούν πλάι σου σαν ντόμινο, την στιγμή που πέφτουν προλαβαίνεις με κινήσεις ταχυδακτυλουργού να πιάσεις εκείνο το ένα ντόμινο που έλαμπε από μακριά. Και σπρώχνοντας τα υπόλοιπα να συνεχίσουν να πέφτουν μέχρι να φτάσουμε στο τέλος. Ένα ντόμινο είναι η ζωή μας, ό,τι προλάβει κανείς.
Και το αστείο είναι πως δεν ξέρουμε πότε και με ποιο τρόπο θα ξεκινήσει να πέφτει το ένα πίσω από το άλλο για να σταθούμε την στιγμή που πρέπει για να πιάσουμε το ιδανικό για μας. Αλλά αν τα μάτια της ψυχής είναι ανοιχτά και υπάρχει εμπιστοσύνη στη δύναμη που έχει η ψυχή κατά κύριο λόγο, τότε όλες οι αδελφές ψυχές θα συναντηθούν με έναν όμορφο και γοητευτικό τρόπο.
Και δεν θα υπάρχουν αποτυχημένοι γάμοι, δυσαρεστημένοι σύζυγοι και δυστυχισμένα παιδιά. Γιατί η επιλογή δεν έγινε με κριτήρια, αλλά με διαίσθηση και η μοίρα δεν κάνει ποτέ λάθος. Φέρνει τους κατάλληλους ανθρώπους την κατάλληλη στιγμή. Ποια είναι αυτή;
Η ψυχή μας ξέρει και μόνο. Εμείς οφείλουμε να ζήσουμε την αγωνία του αγνώστου και την προσμονή του ιδεώδους.
