Εκείνος:
Τα καταφέραμε και σήμερα αγάπη μου!
Και σήμερα είμαστε πάλι νικητές.
Και σήμερα δεν μπόρεσε τίποτα να μας νικήσει, να μας φθείρει, να μας απομακρύνει.
Και σήμερα, ούτε μια από τις όσες δυσκολίες συναντήσαμε, δεν ήτανε πιο ικανή από εμάς.
Και ξέρεις γιατί τα καταφέραμε;
Όχι επειδή αγαπάει ο ένας τον άλλον, όπως δηλώνουν οι πολλοί, μα γιατί εμείς το ξέρουμε καλά, πως το μαζί θέλει αγώνα!
Πως κάθε μέρα πρέπει να δείχνεις, κι όχι μόνο να λες.
Πως κάθε μέρα πρέπει να είσαι εκεί, να μην περνάει ούτε σαν σκέψη της στιγμής από το μυαλό, πως είμαστε μόνοι μας. Έχουμε εμάς, έχει ο ένας τον άλλον, έχουμε σύμμαχο, σύντροφο, συνοδοιπόρο.
Τα καταφέραμε και σήμερα, γιατί το ξέρουμε πως η αγάπη όταν δεν έχει ένα χέρι να πιαστεί, λιγοψυχάει.
Δεν θέλει λόγια η αγάπη, όπως κάνουνε οι πολλοί, θέλει αποδείξεις έμπρακτες και καθημερινές.
Θέλει ένα τηλέφωνο μόνιμα ανοιχτό που θα απαντάει.
Θέλει να νοιώθει πως την παίρνουν αγκαλιά, όταν το θέλει. Και μες στην μέρα και κάθε μέρα, όλοι θέλουμε αγκαλιές γαμώτο.
Τα καταφέραμε και σήμερα λοιπόν αγάπη μου κι αλήθεια μπράβο μας!
Πάμε για να τα καταφέρουμε και αύριο;
Εκείνη:
Πώς να μην τα καταφέρουμε εμείς χαρά μου; Που όλα συμβαίνουν με μία φυσική ροή, από τη στιγμή που σε κλείδωσε το μυαλό μου, από τη στιγμή που με κλείδωσε και το δικό σου, μέχρι και σήμερα τα πάντα, απλά συμβαίνουν.
Κι είχα τόσο κουραστεί να κολυμπάω αντίθετα σε ροές, να προσπαθώ να αλλάξω την τροχιά όλων των πραγμάτων. Εξαντλήθηκα… Και μόνο τα μούτρα μου έτρωγα, κι έμεινα τελικά εκεί, σε μια άκρη περιμένοντας τη στιγμή να νιώσω ότι αξίζει να μπω σ’ ένα ταξίδι, όμορφο όμως, ήσυχο και λυτρωτικό.
Κι επιτέλους πόσο όμορφα νιώθω που επέλεξα να περάσω τα χέρια μου γύρω από το λαιμό σου, να σταθώ μπρος σου, και να μαι τώρα, αισθάνομαι σαν κορίτσι. Που από τη θέση της συνοδηγού, βγάζω τα χέρια μου έξω από το παράθυρο να μου φυσάει ο αέρας το πρόσωπο κι εγώ να κλείνω τα μάτια και να χαμογελάω.
Γιατί νιώθω ασφάλεια δίπλα σου, γιατί κι αν λακκούβες βρούμε στο δρόμο μας, θα τις προσπεράσουμε μαζί, κρατώντας ο ένας του άλλου το χέρι και κοιτώντας μπροστά. Τον προορισμό μας, το μαζί μας, το για πάντα μας.
Ξέρεις πώς θα τα καταφέρουμε εμείς ψυχή μου; Ταξιδεύοντας το ομορφότερο “είμαι εδώ” για τα όμορφα σου, για τα δύσκολα σου, για να σου αρπάζω το χέρι οδηγώντας σε με ασφάλεια δίπλα μου, εκεί που θα σε νοιάζομαι και θα σε αγαπώ.
Αμοιβαία, χέρι χέρι , εμείς μπορούμε να καταφέρουμε τα πάντα!
