Γράφει ο Κωνσταντίνος Καρύδης
«Ό,τι ώρα θες, να με πάρεις». «Ό,τι χρειαστείς, εγώ είμαι εδώ». «Μην ανησυχείς, εγώ είμαι εδώ για εσένα». «Οι φίλοι δεν είναι για τα εύκολα, εγώ θα είμαι δίπλα σου στα δύσκολα»
Πόσες φορές τις έχεις ακούσει αυτές τις φράσεις; Πόσες φορές φίλοι – κολλητοί, αδέρφια ντεεεεε, από εκείνους τους πολύ ντόμπρους φίλους που εσύ σκίστηκες να βοηθήσεις, εξυπηρετήσεις, συνδράμεις, όταν εκείνοι χρειάστηκαν τη βοήθειά σου.
Πόσες φορές το σπίτι σου, έγινε σπίτι τους, το αυτοκίνητό σου, αυτοκίνητό τους, κι ότι είχες, λίγο ή πολύ, μοιράστηκε στα δυο;
Κι όχι, δεν το έκανες ποτέ για να πάρεις πίσω τα ανάλογα. Δεν είναι οι φιλίες δούναι και λαβείν, ούτε ανοιχτά δάνεια. Είναι μια συμφωνία τιμής και εμπιστοσύνης. Εντιμότητας και αμοιβαίου σεβασμού. Εκτίμησης και παρουσίας.
Ωπ! Να τη και η λέξη κλειδί. Παρουσία.
Γιατί ναι ρε φίλε, στην παρουσία κρίνεται μια φιλία. Τι να σε κάνω όταν “τα λέμε” έτσι γενικά κι αόριστα;
Παρόν σε θέλω. Στα εύκολα και στα δύσκολα. Στα ζόρια και στις χαρές. Στο παρόν μετριούνται οι φίλοι. Στα λόγια, στα μηνυματάκια, στα social media και στις καρδούλες, μετριούνται οι απλοί γνωστοί.
Γι’αυτό διάλεξε πλευρά, και προχώρα…
