Γράφει η Ιωάννα Ιακωβίδου
Αγαπώ χωρίς προσδοκίες, χωρίς να περιμένω να με αγαπήσει ο αποδέκτης, χωρίς να μετρώ αν μ’αγαπαει το ίδιο. Η αγάπη άλλωστε δε μπαίνει στο ζύγι.
Αν εκδηλώσω την αγάπη μου κινδυνεύω από εκμετάλλευση, μα τι σημασία έχει να αγαπώ χωρίς να το δείχνω.
Τι σημασία έχει να αγαπώ και να συγκρατώ τα λόγια μου και τις πράξεις μου.
Η αγάπη είναι νοιάξιμο, πόνος όταν ο άλλος υποφέρει.Υπέρμετρη ευτυχία όταν ο άλλος χαίρεται, είναι να θες να είσαι ο λόγος που θα γίνει ευτυχισμένος και να μην είσαι αυτός που θα τον κάνει δυστυχισμένο.
Αν φοβάσαι να ερωτευτείς, να αγαπήσεις, να μοιραστείς τα πάντα, δε θα γίνεις ποτέ πρωταγωνιστής της ίδιας σου της ζωής.
Η αγάπη κι ο έρωτας είναι ένα όμορφο ταξίδι, με φουρτούνες και μπουνάτσες, να το ζεις με την ψυχή σου δοσμένη όλη λοιπόν, να μη φοβάσαι την απογοήτευση.
Να δείχνεις ότι όμορφο σε κάνει να νιώθεις η αγάπη, να δίνεις χωρίς να σκέφτεσαι και χωρίς να μετράς.
Στην αγάπη χρειάζεται να είσαι τολμηρός, να μπαίνεις μέσα ολόκληρος μάτια μου, χωρίς δεύτερες σκέψεις και εγωισμό. Να τολμάς να αφήνεσαι αδύναμος μπροστά στον άνθρωπο σου, αλλά και δυνατός όταν χρειαστεί.
Να φωνάζεις το σ’αγαπώ με το βλέμμα σου, με κάθε σου κίνηση και με κάθε σου φιλί, κάθε μέρα σαν να είναι η τελευταία φορά που θα δεις τον άνθρωπο σου.
Να μη σκέφτεσαι αν παίρνεις λιγότερο ή περισσότερο, να είσαι ο εαυτό σου είναι το πιο τίμιο και πολύτιμο “όπλο” σου.
