Γράφει η Λία Ευαγγελίδου
Σε ευχαριστώ ρε φίλε..
Πολύ καιρό περίμενα το λάθος σου. Δεν με απογοήτευσες τελικά. Θέμα χρόνου ήταν. Γιατι έβλεπα την θλίψη στα μάτια της και ήξερα πως ήσουν υπεύθυνος γι αυτό. Όταν κύλουσαν τα δάκρυα της, μακάρι να ηξερες πόσο ήθελα να την πάρω αγκαλιά να την γαληνεψω.Περιμενα σε μια γωνιά την στιγμή που θα γυρίσει να με κοιτάξει. Όχι, δεν σου μιλάω για το βλέμμα που μου χάριζε κάθε μέρα, έστω και αδιάφορο αλλά μόνο φιλικό.Ακόμα κι αυτό το βλεμμα ήταν αρκετό για να διαβάζω την ψυχή της.
Αυτά τα θλιμμενα ματιά.
Εγω αυτά τα μάτια τα ερωτεύτηκα. Παρόλο τον πόνο που έβγαζαν ήθελα να τα φιλήσω.Ηξερα πως σε αγαπούσε μου είχε ανοίξει την καρδιά της. Μου μιλούσε και ζήλευα γιατί ήθελα να είμαι εγώ αυτός που θα ακούει τη λέξη σε αγαπάω από τα χείλη της.
Ρε φίλε δεν κατάλαβες τι έχασες. Έχασες ένα πλάσμα σπάνιο, μια ψυχή που αξίζει να λατρεύεις.
Σε ευχαριστώ ρε φίλε που έγινες η αιτία να την πάρω αγκαλιά. Σε ευχαριστώ ρε φίλε για το δώρο που μου έκανες.
Σε ευχαριστώ που μου έδωσες την ευκαιρία να κερδίσω μια θέση δίπλα της γιατί αυτό το κορίτσι πραγματικά άξιζει πολλά.
Σε ευχαριστώ για το λάθος σου κι ας μου πήρε καιρό να περιμένω.
Μία αναμονή που άξιζε τον κόπο.
Λατρεύω αυτά τα μάτια, λατρεύω αυτό το χαμόγελο, λατρεύω αυτήν την ψυχή, και μού χάρισες απλόχερα την ευκαιρία να της αποδείξω πως όλοι οι άντρες δεν είναι ίδιοι.
Και θα το καταφέρω γιατί τέτοια γυναίκα πολλοί θα την ήθελαν δίπλα τους.
Σε ευχαριστώ που μου άδειασες τη γωνία κι έχω την ευκαιρία να γίνω εγώ ο άνθρωπος της.
Έχω την ευκαιρια να γίνω ο μάγκας της ζωής της. Γιατι αυτό είναι μαγκιά φιλαράκι, να κρατας τέτοια γυναίκα δίπλα σου και να την κάνεις να νιώθει μοναδική. Γιατί αυτή η γυναίκα το αξίζει!!
Σε ευχαριστω!!
