Γράφει η Μαρία Αρφαρά
Προδοσία
Μια λέξη που ακούγεται τόσο σκληρή όσο είναι και οι συνέπειες που προκαλούνται στην ψυχή του ατόμου που το βιώνει.
Ειδικά όταν έχεις επενδύσει συναισθηματικά σε έναν άνθρωπο και αυτός σε προδώσει, αισθάνεσαι το παλάτι που έχεις χτίσει στην καρδιά σου, να καταρρέει σαν χάρτινος πύργος. Όπως κατέρρευσε και το δικό μου παλάτι, το οποίο εξωτερικά ήταν χρυσό και στο εσωτερικό του οι τοίχοι ήταν διακομισμένοι με πολύτιμους λίθους χρώματος μπλε και διάφανου. Στα έπιπλα τα οποία ήταν φανταχτερά ,επικρατούσαν πανηγυρικά τα χρώματα της ηρεμίας και γαλήνης, το μπλε και το πράσινο.
Όταν με πρόδωσες, δεν απόμεινε τίποτε απολύτως από τον πύργο μου, ούτε καν ένα τόσο δα μικρό πετραδάκι. Εξανεμίστηκαν δια μαγείας τα συντρίμμια, τα έπιπλα, οι λίθοι , τα πάντα.
Όταν με πρόδωσες, κόπηκε η αναπνοή μου, χάθηκε το οξυγόνο μου, με κυρίευσε ζαλάδα ενώ άρχισε να παραλύει ολόκληρο το κορμί μου.
Όταν με πρόδωσες , φώναξα δυνατά ένα μεγάλο” γιατί” και έκλαψα γοερά έως ότου εξαντλήθηκα και αποκοιμήθηκα αποκαμωμένη. Δεν μου άξιζε, σίγουρα δεν μου άξιζε, έδωσα τα πάντα και το μόνο που εισέπραξα ήταν αχαριστία.
Σίγουρα είχα δει δείγματα ύποπτης συμπεριφοράς αλλά δεν θέλησα να το πιστέψω. Κανείς δε γεννιέται θύμα στην σχέση του, θύμα γίνεται απο επιλογή του, όπως κι εγώ. Σημάδια βλέπουμε δεν πρέπει όπως να τα αγνοούμε επιδεικτικά και πρέπει να αποχωρούμε απο την σχέση πριν τα σημάδια αυτά πολλαπλασιαστούν.
Σήμερα βρίσκομαι εδώ, αρκετούς μήνες αργότερα χαρούμενη έχοντας αποκομίσει ένα πολύτιμο μάθημα ζωής το οποίο με βοήθησε να κάνω την καλύτερη επιλογή.
Για αυτό θα σου πω ένα μεγάλο ευχαριστώ για την προδοσία που με κέρασες. Όσο για το δικό μου κέρασμα; Μην ανησυχείς!
Θα το φέρει στο δρόμο σου η ίδια η ζωή κι πίστεψέ με, θα είναι αρκετά πικρό!
