Γράφει ο Θοδωρής Δουμάνης
Σαν να μιλάω σε σένα,
χωρίς φίλτρα και ιδέες.
Απλά τα ψίχουλά μου αφήνω,
για να γυρίσεις να βρεθείς
στην αγκαλιά μου ένα βράδυ.
Κι ίσως προλάβεις να αισθανθείς
πόσες πανσέληνους προσπέρασα
για να βρεθώ στο δρόμο σου,
πόσες φορές τα μάτια έκλεισα
για να μην βλέπω άλλη θέα,
πέρα από το όνειρο που ζούσα
ψυχή και σώμα δίπλα σου.
