Γράφει ο Nickolas M.
15:00, Κορινός Πιερίας, ΣΕΑ
– Ε αλίμονο, παραδέξου το, δεν μπορείς χωρίς εμάς!
– Βουλωμένο γράμμα διαβάζεις ρε!
– Καλώς ήρθες ρε σόι.
– Τί κάνετε, ρε ξαδερφάκι; Πώς παν οι δουλειές;
– Να’ στε καλά εσύ κι οι άλλοι οι τρελοί που ανεβοκατεβαίνετε και μας αφήνετε το χαρτζιλίκι σας!
– Είναι που μας πιάνει το κατούρημα στο καλύτερο σημείο!
– Να φτιάξω καφέ;
– Άσε έχω ήδη πιει δύο. Ο θείος πώς είναι;
– Τα γνωστά. Μία έτσι, μία αλλιώς. Χθες του πήρε κάνα δίωρο να με θυμηθεί.
– Πάνω στις κάμερες είναι;
– Πού αλλού; Άντε ανέβα δες τον, θα χαρεί να σε δει.
Περίεργο, για κάποιο λόγο εμένα πάντα με θυμάται. Ίσως που πάντα με έφερνε σαν παράδειγμα στα ξαδέρφια μου. Ε και να’ξερε..
– Κοίτα εδώ έναν τεμπέλη ρε! Δουλειά ρεεε, δουλειά, άσε τον φραπέ ρε καημένε, τζάμπα σε πληρώνουμε;
– Ποιον βρίζουμε πάλι ρε θείε;
– Βρε καλώς τον ανιψιό μου! Έλα κάτσε να δεις τί άτομα έχει ο γιος μου στη δούλεψή του. Αμ θα το βουλιάξουμε το μαγαζί έτσι! Όταν το δούλευα εγώ δεν τολμούσαν να ανασάνουν!
(Για αυτό κανένας δε σε άντεχε ρε θείε..)
– Έλα μην είσαι αυστηρός. Πώς είναι η υγεία σου;
– Μια χαρά είμαι, μην ακούς τί λένε, με έχουν δώσει κι ένα σκασμό χάπια εδώ χάμου λες κι είμαι κάνας γέρουλας, ντεμέκ ξεχνάω λέει, ρε εγώ σας γέννησα, που θα με πείτε εσείς εμένα. Εσύ τί λέει καλά; Φιλιά την αδερφή μου να δώσεις!
(Τρία χρόνια πεθαμένη η μάνα, αλλά πώς του το λες..)
– Θα την πω χαιρετίσματα. Άντε σε φιλώ, πάω για δουλειά!
– Έτσι μπράβο, τώρα που είσαι νέος να δουλέψεις να κάνεις χρήματα! Μην ακούς αυτά που λένε ότι τα λεφτά δεν φέρνουν την ευτυχία, η δικαιολογία των τεμπέληδων είναι αυτή!
– Έγινε, τα λέμε!
Φεύγω με ανακούφιση. Πώς μπορεί σε μια νύχτα να κατρακυλήσει έτσι ένας άνθρωπος. Αλλά αν έχεις ζήσει τέτοια νύχτα…
– Νταξ τα είπατε;
– Τί να σου πω. Καμία βελτίωση ε;
– Σταθερά χειρότερα. Από τον αδερφό μου και μετά ειδικά…
– Κουράγιο Κωστή μου..
– Κάνω και τίποτα άλλο; Έλα πάρε και τον καφέ κι ας μην τον πιεις, καλό δρόμο!
Όταν ο μικρός σε μια μέρα πρέπει να γίνει μεγάλος…
