Γράφει η Λίνα Παυλοπούλου.
Να φεύγεις χωρίς να εγκαταλείπεις.
Να μη μένεις στην πληγή, να μένεις στη χαρά της συνύπαρξης, έστω κι αν ήταν σύντομη.
Να πενθείς το χωρισμό στις δικές σου πλάτες και όχι στις πλάτες κάποιου άλλου.
Να κλείνεις μέσα σου τον κύκλο για να μπορείς αληθινά να προχωρήσεις παρακάτω.
Να τιμάς τη σχέση για τα δώρα που σου χάρισε.
Να τιμάς τον άνθρωπο που υπήρξε επιλογή σου, ήταν κομμάτι δικό σου που σε προχώρησε.
Κάθε άνθρωπος είναι ένα σκαλί που μας φέρνει πιο κοντά στην κορυφή του προορισμού μας.
Μην τον ποδοπατάς. Νιώσε ευγνωμοσύνη που βρέθηκε στην πορεία σου.
Σε βοήθησε με τον δικό του τρόπο να ανέβεις το επόμενο σκαλί σου.
Κάθε άνθρωπος, κάθε σχέση που έλκουμε και επιλέγουμε στη ζωή μας, μας δίνει πολύτιμα μαθήματα για εμάς.
Άνοιξε τα μάτια και τα αυτιά της καρδιάς σου να τα δεις και να τα ακούσεις.
Κάθε άνθρωπος είναι ένα κομμάτι της διαδρομής σου προς τον εαυτό σου!
Ένα βήμα μέσα σου στην ένωση των κομματιών σου.
Μια γέφυρα στις εσωτερικές σου συγκρούσεις.
Κάθε άνθρωπος φέρνει ένα πολύτιμο μάθημα προς την ωρίμανση της ψυχής σου, αρκεί εσύ να θέλεις να το δεις.
Αλλιώς θα ανεβοκατεβαίνεις σκαλιά με κίνδυνο να μη βρεθείς ποτέ στο κεφαλόσκαλο..
