Γράφει η Ιωάννα Βασιλειάδου
Όλοι θέλουμε μία αγκαλιά! Όλοι θέλουμε στοργή! Όλοι θέλουμε να κρυφτούμε σε δύο χέρια ανοιχτά που ανοίγουν διάπλατα για να μας καλύψουν ολόκληρους με τρυφερότητα. Να μας κάνουν μία γνήσια εγκάρδια αγκάλη.
Υπάρχουν πολλών ειδών αγκαλιές! Οι φιλικές, οι γονεϊκές, οι συγγενικές, οι ερωτικές. Όλες όμως έχουν την ίδια ομοιότητα και την ίδια διαφορά. Το ψέμα και την αλήθεια!
Είναι οι ψεύτικες αγκαλιές, οι προσποιητές, οι πλασματικές. Υπάρχουν όμως ευτυχώς και οι γνήσιες, οι αυθεντικές, οι αληθινές!
Κι είναι πολύ τυχερός όποιος γνωρίσει την δεύτερη περίπτωση, την αληθινή αγκαλιά της στοργής. Κι αυτό γιατί στα χρόνια που ζούμε αυτές οι αγκαλιές σπανίζουν! Είναι είδος προς εξαφάνιση!
Όμως πώς μπορεί κάποιος να ξεχωρίσει την γνήσια αγκαλιά από την ψεύτικη;
Ομολογουμένως δεν είναι και τόσο εύκολο αυτό! Όμως κι όχι τόσο δύσκολο όσο φαντάζει στα μάτια των πολλών! Κι αυτό γιατί μπορεί αυτό να γίνει αντιληπτό από τον τρόπο που γίνεται η αγκαλιά.
Η προσποιητή αγκαλιά είναι ψυχρή, κρύα, παγωμένη! Δεν περιέχει συναίσθημα! Την δέχεσαι και δεν νιώθεις τίποτα! Κι αυτό, γιατί δεν νιώθει τίποτα κι αυτός που σου την προσφέρει!
Αντίθετα η αληθινή αγκαλιά είναι θερμή, ζεστή, αυθόρμητη! Περιλαμβάνει ΌΛΑ τα συναισθήματα του κόσμου! Την δέχεσαι και πετάς! Πλέεις σε πελάγη ευτυχίας! Κι αυτό οφείλεται στο απλό γεγονός ότι αυτός σου την προσφέρει νιώθει πολλά για σένα! Ειπωμένα και ανείπωτα!
Να την ακούς λοιπόν την αγκαλιά. Τα λέει όλα..
