Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου
Σημασία έχει να ξέρεις πως δεν έχεις φερθεί σκάρτα σε εκείνους που μια ημέρα μπήκαν στη ζωή σου.
Από εκείνους που μπήκαν στη ζωή σου από αγάπη ή όχι μόνο.
Από εκείνους που έμειναν ή έφυγαν, για λίγο ή για πολύ.
Από εκείνους που μπήκαν στη ζωή σου έστω και από ένα λάθος αλλά έμειναν για να σου δώσουν κάτι. Κάτι, έστω μικρό ή όχι σημαντικό αλλά κάτι που σου έδωσαν απλόχερα γιατί κάποια στιγμή ένιωσαν για εσένα, ένιωσαν με εσένα.
Σημασία έχει μετά από όλα όσα θα περάσουν να μπορείς να τους κοιτάξεις στα μάτια και να θυμάσαι εκείνο που κάποτε σου έδωσαν απλόχερα.
Μην γίνεσαι μικρός, μην κατασκευάζεις μίσος ή φθόνο για τους ανθρώπους που έκανα μια μικρή ή μεγάλη διαδρομή στην ζωή σου. Δεν θα βγάλεις τίποτα που να μπορείς να κρατήσεις για το υπόλοιπο σου.
Σημασία έχει να μπορείς να κρατήσεις τις όμορφες στιγμές για να τις θυμάσαι έως το τέλος γιατί κάθε μια ιστορία που έρχεται και περνάει από τη ζωή σου είναι άλλη μια εμπειρία που πάντα κάτι έχει να σου δώσει, τι και αν είναι καλό τι και αν δεν είναι. Πάντα θα βρεις κάτι να κρατήσεις που θα σε πάει παρακάτω πιο γεμάτο από εικόνες και στιγμές.
Αν μέσα σου νιώθεις καλά, αν μέσα σου ξέρεις πως δεν άφησες τίποτα άσχημο πάνω τους, τότε μπορείς να είσαι σίγουρος πως θα θυμάσαι και θα θυμούνται μόνο τις όμορφες στιγμές, εκείνες που θα μείνουν για πάντα χαραγμένες στην καρδιά και στο μυαλό.
Σημασία έχει να παραμένεις άνθρωπος για να μπορείς να θυμάσαι, να θέλεις να θυμάσαι και όχι να προσπαθείς να ξεχνάς γιατί οι αναμνήσεις σου μαζί τους κρύβουν μέσα τους ηλιοβασιλέματα και όχι μόνο καταιγίδες.
Να παραμένεις άνθρωπος, να θέλεις να θυμάσαι, να νιώθεις…
