Γράφει η Κορίνα Παπαδοπούλου
Στο ταξίδι του έρωτα, εσύ παρόν από σπόντα. Σε ένα καράβι όνειρα, προσδοκίες, πάθη, αμαρτίες.
Εκεί που κατά λάθος ανέβηκες εσύ. Εκεί που δεν ανήκεις.
Με προορισμό αλλιώτικο από τον δικό μου. Επιβάτης δίχως εισιτήριο. Μπήκες με το έτσι θέλω, χωρίς να σε νοιάζουν οι επιπτώσεις. Χωρίς να στο ζητήσω.
Έτσι όμως έκανες πάντα διέλυε οτιδήποτε βρισκόταν στο πέρασμα σου και από πίσω εγώ να πληρώνω τις ζημιές. Να πληρώνω με κομμάτια δικά μου.
Ως εδώ όμως, η ανοχή έχει τελειώσει, τα όρια είναι πλέον σαφή. Λαθρεπιβάτης σε άλλα ταξίδια, γιατί από το δικό μου καράβι είσαι πλέον ο καιρός να αποβιβαστείς. Μπορείς να γίνεις το παράσιτο στον επόμενο έρωτα καλέ μου.
