Γράφει η Νεφέλη
Μην αργείς άλλο . Έλα γρήγορα σου λέω, δεν μπορώ , δεν αντέχω μακρυά σου. Νιώθω την υπομονή μου να τελειώνει και η έλλειψη της παρουσίας σου γίνεται κοφτερή λεπίδα που με κόβει στα δύο.
Έρχονται στιγμές που νομίζω πως δεν μπορώ να αντέξω ούτε ώρα πια , ούτε λεπτό μακρυά σου. Έχω ανάγκη το φιλί σου για να δυναμώσουν τα σωθικά μου, να γεμίσουν με οξυγόνο από την ανάσα σου και να ζωντανέψει ξανά κάθε νεκρό κύτταρο του κορμιού μου.
Δεν με νοιάζει με τι θα έρθεις. Πάρε ότι βρεις. Πλοίο, τρένο αεροπλάνο, αρκεί να έρθεις.Τώρα που σε έχω ανάγκη.
Δεν παλεύεται η απόσταση αγάπη μου όταν κρατάει παραπάνω από όσο πρέπει . Είναι δύσκολη η μοναξιά και το χώρια όταν δύο άνθρωποι είναι πλασμένοι για το μαζί.
Δεν αρκούν τα μηνύματα, τα τηλέφωνα και οι βιντεοκλίσεις. Ασπιρίνη στη λαχτάρα και τον πόθο είναι ,που δυστυχώς η δράση της κρατάει για λίγο. Γιατί η φωτιά δεν σβήνει, παραμένει εκεί να καίει σιγά- σιγά τον πόθο και την λαχτάρα.
Σε θέλω εδώ! Καίγομαι για ένα άγγιγμα σου. Γι’ αυτό σου λέω να ζήσεις! Έλα μην αργείς! Είσαι η καρδιά μου, είσαι η ψυχή μου. Τι δεν καταλαβαίνεις;
