Γράφει η Αριάδνη
Ίσως ένα από τα δυσκολότερα πράγματα σ’ αυτή τη ζωή είναι να μάθεις ποιος είσαι.
Να ανακαλύψεις τον εαυτό σου.
Να εντοπίσεις τα δυνατά μα και τα αδύναμα σημεία σου.
Να αναγνωρίσεις τα σωστά μα και τα λάθη σου.
Να ξέρεις εσύ ο ίδιος από τι υλικά είσαι φτιαγμένος, γιατί καμμιά φορά μπορεί να αγνοείς, όχι μόνο τα ελαττώματα, μα και τα προτερήματά σου.
Δυστυχώς όμως, για να τα δεις όλα αυτά, πρέπει πρώτα να σπάσεις. Να σπάσεις σε χίλια κομμάτια.
Και μετά η ‘’συναρμολόγησή’’ σου να γίνει ήρεμα, μεθοδικά, με υπομονή, επιμονή και προπαντός αλήθεια. Αυτή την αλήθεια σου που θα αντέξεις να δεις και δεν θα βιαστείς να κουκουλώσεις τρομαγμένος. Αυτά τα ‘’μαύρα’’ κομμάτια της ψυχής και του μυαλού σου που θα πρέπει πρώτα να τα αγκαλιάσεις και μετά να προσπαθήσεις να τα φωτίσεις.
Κι αυτό σίγουρα είναι το δυσκολότερο πράγμα σ’ αυτή τη ζωή.
Να σε αλλάξεις. Να γίνεις αυτό που θέλεις. Αυτό που εσύ θέλεις. Αυτό που ίσως να νόμιζες ότι ήσουν ή αυτό που ίσως να νόμιζες ότι δεν μπορείς να γίνεις.
Θέλει κόπο πολύ και προσπάθεια αέναη η αλλαγή σου. Θέλει πείσμα και τσαμπουκά για να μπορέσεις να επιβληθείς στον εαυτό σου, για να μπορέσεις να σηκώνεσαι μετά από κάθε καινούριο λάθος σου και να συνεχίζεις. Θέλει χρόνο η εξέλιξη, μια ζωή ολάκερη!
Είναι τεράστια η δύναμη που έχουμε μέσα μας. Φτάνει να το πιστέψουμε.
Να πιστέψουμε στην ικανότητα του μυαλού μας και στην καθαρότητα της ψυχής μας.
Κι αυτά να είναι τα πρώτα ‘’κομμάτια’’ μας που θα κρατήσουμε. Και γύρω από αυτά να στήσουμε όλο τον υπόλοιπο εαυτό μας.
Τον καινούριο, τον καλύτερο, αυτόν που εμείς θέλουμε!
