Καλημέρα λέμε.. και σήμερα!
Καλημέρα και κοιτάμε τα περαστικά σύννεφα.
Γιατί οι πιο δυνατές στιγμές μας βρίσκουν μόνους; Γιατί κάνει τόση μοναξιά εκεί έξω;
Όσο περνά ο καιρός οι άνθρωποι κάνουν την μοναξιά επιλογή. Ακόμα και μέσα στις σχέσεις επιλέγουν να είναι μόνοι κι “ασφαλείς”.
Γιατί δεν ρισκάρουμε να σπάσουμε την ασφάλειά μας για να αγγίξουμε και να αγγιχτούμε;
Γιατί δεν επιτρέπουμε στην ευτυχία να γίνει κομμάτι της ζωής μας;
“Ένα ψέμα είναι ο έρωτας και προτού ξεδιψάσει σκορπάει τόση αλήθεια για να σε ξεγελάσει” τραγουδάει ο Θηβαίος κι όμως ο έρωτας για να ζήσει, έχει ανάγκη το θάρρος, έχει ανάγκη το ρίσκο και την αβεβαιότητα της έντασης!
“Πώς να ζήσει ένας έρωτας που από φόβο μην σβήσει τον τρώει η φρικτή σιγουριά πως μπορεί να κρατήσει”
Κοίτα λίγο δίπλα σου, πλάι σου, γύρω σου, υπάρχει κάποιος που φοβάται εξίσου με εσένα να ανοιχτεί, να γίνει ευτυχισμένος, να αγγίξει και να αγγιχτεί και δεν ξέρει πώς.
Δεν ξέρει και φοβάται όσο κι εσύ.
Ξεκίνα με μια καλημέρα.. Ίσως να είναι τόσο απλό!!
Γεννήθηκα και μεγάλωσα στον Πειραιά. Κουβαλάω μέσα μου τη θάλασσα, τον έρωτα, τη ζωή και τις ιστορίες των ανθρώπων. Γράφω για όσα δεν λέγονται εύκολα. Για τις σιωπές που βαραίνουν και για τις αλήθειες που χρειάζονται τόλμη για να ειπωθούν.
Κάποτε, σε μια άλλη ζωή, σπούδασα Οικονομικά και εργάστηκα στη Ναυτιλία. Μέχρι που κατάλαβα πως μια “ασφαλής” ζωή δεν είναι πάντα ζωή.
Κι έτσι, άφησα τα πάντα πίσω και ξεκίνησα από την αρχή – αυτή τη φορά με λέξεις, πάθος και επιλογή.
Αν με ρωτήσεις «Ποια είσαι;», θα σου απαντήσω:
Είμαι οι άνθρωποί μου, τα παιδιά μου, οι θάλασσές μου, τα λάθη μου και οι ιστορίες μου.
Και κάθε μέρα, ξαναγράφω τον εαυτό μου… με αλήθεια.
