Είναι παράξενα τα μπουρίνια.
Σηκώνουν άνεμο, σηκώνουν κι ερωτήσεις. Κι αυτές οι ερωτήσεις δεν μένουν ποτέ αναπάντητες.
Ζητάνε απάντηση μέχρι να καταλλαγιάσει ο άνεμος.
Τι βρίσκεται στην άλλη πλευρά του φόβου σου;
Τι θα έκανες σήμερα το πρωί αν δεν φοβόσουνα τις συνέπειες;
Τι θα έκανα αν άφηνα τον άνεμο να τα σηκώσει όλα και να τα κάνει ξεκάθαρα;
.. θα σου είχα ήδη πει καλημέρα
.. θα στόχευα το αδύνατο και θα άγγιζα το όνειρο
.. θα εμπιστευόμουν το ένστικτό μου ξανά και ξανά
.. θα με υπερασπιζόμουνα χωρίς ενοχές και όρια
.. θα γελούσα περισσότερο
.. θα έκλαιγα φανερά.
.. θα αδιαφορούσα για όλα τα “πώς” και τα “γιατί”
.. θα απαντούσα μόνο σε ότι ήθελα
.. θα έπινα τον καφέ μου ήρεμα πριν ξεκινήσει η μέρα ή το χάος της μέρας
.. θα άκουγα με την καρδιά
.. θα ξεπλήρωνα τους ανοιχτούς λογαριασμούς μου “μετρητοίς”
.. θα μου αρκούσε το σήμερα και το τώρα
Μα πάνω από όλα.. θα ξεκίναγα με εκείνη την καλημέρα!!
Και μην ρωτάς τι έγινε ετούτο το πρωί.
Σήκωσε άνεμο και θέλει απαντήσεις… ακόμα και στις ερωτήσεις που ακόμα δεν έγιναν!!
Γεννήθηκα και μεγάλωσα στον Πειραιά. Κουβαλάω μέσα μου τη θάλασσα, τον έρωτα, τη ζωή και τις ιστορίες των ανθρώπων. Γράφω για όσα δεν λέγονται εύκολα. Για τις σιωπές που βαραίνουν και για τις αλήθειες που χρειάζονται τόλμη για να ειπωθούν.
Κάποτε, σε μια άλλη ζωή, σπούδασα Οικονομικά και εργάστηκα στη Ναυτιλία. Μέχρι που κατάλαβα πως μια “ασφαλής” ζωή δεν είναι πάντα ζωή.
Κι έτσι, άφησα τα πάντα πίσω και ξεκίνησα από την αρχή – αυτή τη φορά με λέξεις, πάθος και επιλογή.
Αν με ρωτήσεις «Ποια είσαι;», θα σου απαντήσω:
Είμαι οι άνθρωποί μου, τα παιδιά μου, οι θάλασσές μου, τα λάθη μου και οι ιστορίες μου.
Και κάθε μέρα, ξαναγράφω τον εαυτό μου… με αλήθεια.
