Γράφει ο Σπύρος Σταθάτος
Είναι στη φύση του ανθρώπου ο απολογισμός, η καταγραφή δηλαδή των πεπραγμένων μιας συγκεκριμένης χρονικής περιόδου με σκοπό να εκτιμηθεί η έως τώρα πορεία του στη ζωή. Άλλοι κάνουν ετήσιο απολογισμό, άλλοι μετά τα 30 και άλλοι μετά τα 40 ή τα 50.
Κοιτούν πίσω και προσπαθούν να αναλογιστούν τα γεγονότα της ζωής τους (ευχάριστα και δυσάρεστα) και να καταλήξουν στον αν αυτός ο απολογισμός έχει θετικό ή αρνητικό πρόσημο.
Όταν έρθει λοιπόν αυτή η ώρα του απολογισμού, να θυμάστε ότι όλοι μας χρωστάμε στον εαυτό μας δύο πράγματα. Μια συγγνώμη και ένα ευχαριστώ . Οφείλουμε να κοιτάξουμε στον καθρέφτη και να πούμε «συγγνώμη εαυτέ μου για τις φορές που σε αδίκησα επιλέγοντας ανθρώπους που δεν άξιζαν την αγάπη σου .
Συγγνώμη που υπήρξα σκληρός απέναντί σου αναλαμβάνοντας μεγαλύτερο βάρος από όσο μπορούσες να σηκώσεις φτάνοντάς σε στα όρια σου. Συγγνώμη για τις φορές που δεν σε φρόντισα όσο σου άξιζε και σε κούρασα ψυχικά και σωματικά. Συγγνώμη για τις φορές που έβαλα στον πάγο (ευτυχώς για λίγο) τα όνειρα σου, απλά γιατί υπήρξαν κάποιοι που από σκοπιμότητα ή αδιαφορία προσπάθησαν να με αποθαρρύνουν. Συγγνώμη που πολλές φορές νόμιζα ότι δεν θα τα καταφέρεις και σου ασκούσα αυστηρή κριτική για αυτό.»
Από την άλλη όμως οφείλουμε και ένα μπράβο στον εαυτό μας και ένα ευχαριστώ . «Σε ευχαριστώ εαυτέ μου που άντεξες και συνέχισες ακόμη και όταν όλα πήγαιναν στραβά . Σε ευχαριστώ που ενώ συνάντησες κακία και μίσος δεν αλλοτριώθηκες από αυτό αλλά συνέχισες να δίνεις αγάπη, μέχρι που δικαιώθηκες.
Σε ευχαριστώ ακόμη και για τις φορές που πάτησες pause για λίγο, προκειμένου να γεμίσεις μπαταρίες, αλλά στη συνέχεια επανήλθες δριμύτερος. Σε ευχαριστώ που συνεχίζεις να ονειρεύεσαι. Σε ευχαριστώ ακόμη και για την αγνότητα της παιδικής σου ψυχής.
Σε ένα κόσμο που πάει από το κακό στο χειρότερο το να αισθανόμαστε παιδιά είναι ίσως η ελπίδα ότι κάτι μπορεί και πρέπει να αλλάξει»
Συνήθως σαν άνθρωποι έχουμε συνηθίσει να «χρωστάμε» στους άλλους. Με μας τι γίνεται; Δεν χρωστάμε στον εαυτό μας πράγματα; Η απάντηση είναι, κυρίως σε αυτόν χρωστάμε δύο πράγματα μια συγγνώμη και ένα ευχαριστώ! Ας το έχουμε υπόψη μας αυτό.
