Γράφει η Μαρία Κυπρίου
Θέλει μαγκιά να είσαι άνθρωπος. Άνθρωπος φίλε μου και όχι ανθρωπάκι. Αληθινός άνθρωπος. Να μπορείς να σέβεσαι, να εκτιμάς, να νιώθεις.
Να μη σε νοιάζει μόνο να ντυθείς καλά, να κάνεις σεξ της μιας βραδιάς και να είσαι κενός.
Θέλει μαγκιά να μπορείς να είσαι άντρας, να αγαπάς και να σέβεσαι όχι μόνο τη γυναίκα που έχεις δίπλα σου, αλλά όλες τις γυναίκες του κόσμου.
Θέλει μαγκιά να είσαι γυναίκα και μάνα και αδερφή και σύζυγος και να εκτιμάς όσα σου δόθηκαν, χωρίς να κοιτάς την κάθε κατώτερη από εσένα.
Θέλουν μαγκιά τα δάκρυα για να φύγουν, να ξεχυθούν και να καταλήξουν στο άπειρο, δεν είναι βλέπεις ντροπή να νιώθεις άνθρωπε μου.
Ξέρεις τι δεν είναι μάγκικο;
Να το παίζεις αλλά να μην είσαι. Να μη σε νοιάζει αν ο κόσμος καίγεται, να είσαι παρτάκιας. Να μην έχεις μάθει το σεβασμό, να τρέχεις πίσω από τον κάθε πικραμένο για μερικές ψωροδεκάρες, να γλύφεις.
Μάγκικο δεν είναι να γελάς με τον κόπο των απλών ανθρώπων ενώ εσύ δεν κάνεις τίποτα, δεν κουνάς ούτε δαχτυλάκι.
Ο άνθρωπος έχει μπέσα, το ανθρωπάκι ούτε τσίπα.
Μάγκας δεν γεννιέσαι, ούτε σε κάνουν τα παντελόνια που δήθεν φοράς. Μάγκας γίνεσαι και σε κάνει η ανατροφή και το ήθος που σου δίνουν οι δικοί σου!
