Γράφει η Μαρία Σταματοπούλου
Καλά τα όσα λες, δεν λέω. Με αγαπάς, θέλεις να είμαστε μαζί, περνάμε υπέροχα μαζί. Για αυτό το μετά όμως, εμένα με προβληματίζει. Το ξέρεις, θέλω την συνέχεια. Εμείς μαζί στο τώρα, μαζί και στο μετά. Εμείς μαζί στην ζωή, μαζί στις χαρές, μαζί στις φουρτούνες.
Με κουράζεις πια.
Με κουράζει η καραμέλα που κάθε φορά μασάς. Εγώ δεν θέλω να δεσμευτώ, δεν θέλω υποχρεώσεις.
Τί ψάχνεις να βρεις; Ο χρόνος μου είναι πολύτιμος και άλλο δεν μπορώ να σε περιμένω.
Άκουσέ με και πάψε πια να με καθυστερείς.
Όλα σου τα “σε αγαπώ”, πέφτουν στο κενό. Τα χόρτασα και ξέρω καλά πως πραγματικά με αγαπάς.
Ζητώ από εσένα το παρακάτω, εκείνο απαιτώ ύστερα από τόσο καιρό.
Τα ψυχολογικά σου, εγώ δεν θα τα κουβαλώ. Δεν θα επωμίζομαι άλλο την κάθε σου ανασφάλεια που μας κρατά στάσιμους.
Όλα δικαιολογίες, κάθε σου λέξη και μία δικαιολογία. Ακούς;
Θέλει κότσια η αγάπη, αγάπη μου.
