Γράφει η Άντζελα Καμπέρου
Έχεις μάθει πάντα τις ευθύνες σου να τις ρίχνεις αλλού. Στην τύχη, στην μοίρα στην κακιά στιγμή αλλά ποτέ στον εαυτό σου. Μην μεταφέρεις την ευθύνη πάντα στους άλλους, κάποια στιγμή θα φταις κι εσύ.
Μάθε να δέχεσαι τις συνέπειες των πράξεών σου και να μπορείς να τις ξεπερνάς με ψηλά το κεφάλι, δεν έγινε τίποτα αν κάνεις κι ένα λάθος, ακόμα κι αν πληγώσεις κάποιον ίσως και να μπορείς να το διορθώσεις.
Το θέμα είναι να μην γίνεσαι μικρός, να δέχεσαι πως έφταιξες, να ζητάς συγγνώμη, να χαμηλώνεις το κεφάλι και να λες “συγγνώμη, λάθος μου!”.
Αυτή είναι η ανωτερότητα. Εκεί φαίνεται το ήθος σου και η αξιοπρέπειά σου. Όχι στο να μετατοπίζεις τις ευθύνες σου οπουδήποτε αλλού πέραν του εαυτού σου.
Χαμήλωσε λίγο την μύτη σου δεν θα πάθεις κάτι, είμαστε άνθρωποι και θα κάνουμε λάθη. Και μια και δυο φορές, η μαγκιά όμως είναι να μπορείς να αναγνωρίζεις το λάθος σου, να καταλαβαίνεις πως έφταιξες και να το διορθώνεις. Και αν μια “συγγνώμη” δεν μπορεί πάντα να διορθώσει τα πράγματα, οι πράξεις μπορούν. Δείξε με τις πράξεις σου πως έχεις καταλάβει το λάθος σου. Οι πράξεις μπορούν να διορθώσουν πολλά, τα λόγια σχεδόν τίποτα.
Το λάθος έγινε, από εκεί και πέρα τι κάνεις είναι το θέμα. Κάθεσαι και το παίζεις θύμα ή αναλαμβάνεις τις ευθύνες σου και φροντίζεις να είσαι σωστός απέναντι στον εαυτό σου αλλά και σε οποιονδήποτε άλλο;
Γέμισε ο κόσμος τσάμπα μάγκες, που υψώνουν την φωνή, βαράνε το χέρι στο τραπέζι, κοσμούν με διάφορα “όμορφα” επίθετα τον συνομιλητή τους και νομίζουν πως μπορούν να βγουν από πάνω.
Όχι φίλε μου, άντρας είσαι ή γυναίκα, ποσώς με ενδιαφέρει. Στο είπα και πριν η μαγκιά έγκειται στο να καταλαβαίνεις το λάθος σου και να έχεις τα κότσια να ζητήσεις συγγνώμη. Μην μου το παίζεις ανώτερος την ώρα που δεν είσαι. Γενικότερα μην προσπαθείς να αποδείξεις πως είσαι κάποιος που δεν είσαι. Δεν σε πιστεύει κανείς.
Τα λόγια σου και οι πράξεις σου μου δείχνουν ξεκάθαρα τι είσαι. Ξέρω και πως να σου συμπεριφερθώ και πως να σου μιλήσω. Άλλο που επιλέγω να μην το κάνω από τη στιγμή που δεν έχεις ούτε στο ελάχιστο αξιοπρέπεια να παραδεχτείς το λάθος σου. Τα θλιμμένα μάτια και τα στραβά χαμόγελα τα βλέπω βερεσέ. Την μπέσα σου θέλω να δω αλλά κάπου το χάνεις.
Μην ντρέπεσαι να ζητήσεις συγγνώμη!
Μην φοβάσαι να παραδεχτείς πως είχες άδικο!
Η μπέσα που λες πως έχεις και το ήθος εκεί φαίνονται, μην το ξεχνάς!
