LoveLetters
  • LOVELETTERS
    • LOVE
    • HE
    • SHE
    • BYE BYE
    • CLASSICS
    • LIFE
  • #justastoryteller
  • MORE
    • WANDERLUSTER
    • GOOD VIBES ONLY
    • SOCIAL TALK
    • CULTURE
  • LOVESTARS
  • WRITERS
  • WEB RADIO
Subscribe
LoveLetters LoveLetters

Όταν η σκέψη, έγινε συναίσθημα

194K
30K
0
LoveLetters
  • LOVELETTERS
    • LOVE
    • HE
    • SHE
    • BYE BYE
    • CLASSICS
    • LIFE
  • #justastoryteller
  • MORE
    • WANDERLUSTER
    • GOOD VIBES ONLY
    • SOCIAL TALK
    • CULTURE
  • LOVESTARS
  • WRITERS
  • WEB RADIO
  • CLASSICS
  • LIFE
  • LOVE

Η ζωή είναι επιλογή σου και το γέλιο σου το υπέρτατο δικαίωμα σου!

  • July 28, 2021
  • Βίκυ Πλευρίτη
Total
0
Shares
0
0
0

 Γράφει η Βίκυ Πλευρίτη

Ταλαίπωρες ψυχές. Κουρασμένοι άνθρωποι, ψυχή και σώμα. Κορμιά αγριεμένα με κλειδωμένους τους αρμούς, από τους πολλούς συμβιβασμούς και εξαντλημένες αντοχές, από τη μάχη με την καθημερινή βιοπάλη..
Άνθρωποι που κατέληξαν μόνοι, γιατί δεν άντεξαν άλλο του συντρόφου τους την αχαριστία. Άνθρωποι μαζί, πιο μόνοι και από τους μόνους, που δεν ακούγονται ούτε τα λόγια τους μα ούτε της ψυχής τους οι αλήθειες. Άνθρωποι που του ονείρου τους η πραγμάτωση , τελικά κατέληξε στο θάνατο του εαυτού τους.
Και θέλουν να κάνουν το βήμα! Θέλουν να πάνε παρακάτω! Ξέρουν πως είναι για πιο ψηλά! Νιώθουν πως η άνοδος αν και έχει καθυστερήσει είναι εκεί μπροστά τους «σκάλα ψηλή που οδηγεί στα ουράνια» . Στέκουν μπρος της, την κοιτούν και θέλουν να κάνουν το βήμα να ανέβουν στο πρώτο το σκαλί. Διότι κάτι μέσα τους φωνάζει, πως αν πατήσουν το πρώτο το σκαλί, βήμα βήμα θα ανελιχθούν! Θα ψηλώσουν σε ανάστημα, θα ψηλώσουν στο πνεύμα.
Μα φοβούνται μήπως δεν τα καταφέρουν, φοβούνται μήπως δεν βγουν ασπροπρόσωποι στους γύρω τους, μα κυρίως στον εαυτό τους! Γιατί μέχρι τώρα, κάποιοι φρόντισαν να τους μηδενίζουν, να τους κάνουν πάντα να αισθάνονται πως δεν αξίζουν, πως δεν έχουν δύναμη. Βρέθηκαν στο διάβα τους σύντροφοι και γονείς δάσκαλοι και φίλοι που πάντα ζητούσαν κάτι παραπάνω, κάτι προσαρμοσμένο στους ιδίους. Και έτσι έχασαν τη δύναμη τους, έχασαν την πίστη στον εαυτό τους.
Σε σένα μιλάω λοιπόν, σε σένα που έφτασες στον πάτο! Σε σένα που τα μάτια σου κλαίνε διαρκώς και η ψυχή σου είναι μαύρη! Σε σένα που έχεις αρχίσει και βλέπεις την σκάλα της ανόδου μπροστά σου αλλά αμφιβάλεις αν μπορείς να τα καταφέρεις!
Κάν’ το, προχώρα! Αν φύγεις από την όποια άρρωστη κατάσταση βρίσκεσαι, αν ανεβάσεις το πρώτο σου πόδι στη σκάλα της διαφυγής, η δύναμη που θα αντλήσεις θα σε ανεβάσει απροσδόκητα και στο επόμενο σκαλοπάτι. Άπαξ κ απελευθερωθείς από τα δεσμά και την υποδούλωση του εαυτού σου στα πρότυπα των γύρω σου, τότε θα είσαι μόνο εσύ και ο πολύτιμος εαυτός σου. Όσο και δύσκολο να φαντάζει τώρα στα μάτια σου πίστεψέ με, σε παρακαλώ πίστεψέ το μέσα σου! Οι πόρτες που θα σου ανοιχτούν θα σε εκπλήξουν! Θα είναι τόσες ώστε, όχι μόνο να επιβιώσεις, αλλά να ζεις όμορφα, ήρεμα όπως εσύ θα επιλέγεις! Ζωή ευτυχισμένη.
Η ζωή χωρίς φόβο, χωρίς τοξικούς ανθρώπους και συναισθηματικά βαμπίρ υπάρχει! Είναι τόσο κοντά σου, ένα σκαλοπάτι μόνο, μα μακρυά από αυτούς.
Έχεις την επιλογή να την αλλάξεις, μα ο φόβος σε κρατά! Διώξε από τη ζωή σου αυτούς που σε έφτασαν στον πάτο μαζί και τους φόβους σου! Κάνε το βήμα! Πάρε το ρίσκο όσο και ευθυνόφοβος να είσαι.
Ο Θεός και η πίστη του καθένα βρίσκεται μέσα του. Μέσα σου είναι! Η σκάλα της ζωής στέκει μπρος σου. Σε καλεί να την ανέβεις!
Φύγε από ότι δε πίστεψε σε σένα. Φύγε από ό,τι σου στέρησε το χαμόγελο σου!
Η ζωή είναι επιλογή σου και το γέλιο σου το υπέρτατο δικαίωμα σου!

Post Views: 402
Total
0
Shares
Share 0
Tweet 0
Pin it 0
Σχετικά Άρθρα
  • Βίκυ Πλευρίτη
Βίκυ Πλευρίτη

Όταν οι σκέψεις χαράσσουν το χαρτί, βρίσκουν διέξοδο και λύτρωση όσα κρατάω μέσα μου βαθιά κρυμμένα, όλα εκείνα που θα θελα με κάποιον να μοιράζομαι. Όλη η αλήθεια μου φανερώνεται μπροστά μου και έρχομαι σε σφοδρή μετωπική μαζί της. Συνήθως στην αρχή με πονά και ύστερα με λυτρώνει. Η ζωή μου για αγωνιώδης προσπάθεια για περισσότερη χαρά. Το γέλιο μου όποιος μου το στερεί, αργά η γρήγορα, με χάνει. Είμαι η Βίκη Πλευρίτη, Σπαρτιάτισσα στην καταγωγή, που «Ότι λέω είμαι και ότι θέλω τελικά το κάνω!»

Previous Article
loveletters.gr
  • LOVE

Έφυγα γιατί εσύ δεν με αγαπάς όπως αρμόζει στον έρωτα.

  • July 28, 2021
  • Σταματοπούλου Μαρία
View Post
Next Article
  • LOVE

Έλα, γιατί αλλού η αγάπη με πονάει.

  • July 28, 2021
  • Ηρώ Αναστασίου
View Post
ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΟΥ ΑΡΕΣΟΥΝ
View Post
  • #justastoryteller
  • Featured
  • LIFE

Τη μάνα, τη γιαγιά, την καταλαβαίνεις από το πρόσωπο

  • Σοφία Παπαηλιάδου
  • August 19, 2026
View Post
  • Featured
  • LOVE

Ο άνθρωπός μας…

  • Γιώργος Καραγεώργος
  • August 18, 2026
View Post
  • Featured
  • LIFE

Όταν μια ζωή κολλάς στην εικόνα, μαθαίνεις να κοιτάς την επιφάνεια.

  • Σπύρος Σταθάτος
  • August 18, 2026
View Post
  • Featured
  • LOVE

Πάντα με γοήτευε το μυαλό σου.

  • Χρήστος Παναγιωτόπουλος
  • August 18, 2026
View Post
  • Featured
  • LIFE

Κάποτε μου είπαν πως άλλαξα!

  • Μαρία Αρφαρά
  • August 17, 2026
View Post
  • #justastoryteller
  • LIFE

Τα αυτονόητά σου και τα αυτονόητά μου δεν συναντήθηκαν ποτέ

  • Σοφία Παπαηλιάδου
  • August 16, 2026
Lovenmore, loveletters, ερωτας, σχεσεις, ψυχολογια
View Post
  • LOVE

Δε χρειάζεται να θυμώνεις με εκείνους που έφυγαν όταν ήρθε ο χειμώνας.

  • Κατερίνα Χριστοδούλου
  • August 16, 2026
View Post
  • LOVE

Πρώτον, σε αγαπάω. Και δεύτερον, το πρώτο.

  • Σοφία Σοφιανίδου
  • August 16, 2026

ΜΟΛΙΣ ΑΝΕΒΗΚΑΝ

  • Τη μάνα, τη γιαγιά, την καταλαβαίνεις από το πρόσωπο
  • Πέμπτη 20 Αυγούστου 2026: Η ημέρα που σε βγάζει από τη συναισθηματική ένταση και σε καλεί να κοιτάξεις ξανά μπροστά.
  • Ο άνθρωπός μας…
  • Όταν μια ζωή κολλάς στην εικόνα, μαθαίνεις να κοιτάς την επιφάνεια.
  • Πάντα με γοήτευε το μυαλό σου.

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΣΧΟΛΙΑ

No comments to show.

Subscribe

Εσύ μας δίνεις το email σου κι εμείς σου στέλνουμε τα νέα μας

LoveLetters
  • #justastoryteller
  • LoveStars
  • Writers
  • Web Radio
Όταν η σκέψη, έγινε συναίσθημα

Input your search keywords and press Enter.

Close