Γράφει η Μαρία Σταματοπούλου
Και είναι που κάθε φορά που ερχόμαστε πιο κοντά, αυτά τα φτερά της καρδιάς ολοένα και μεγαλώνουν.
Μέσα στο πλήθος των αμέτρητων ξένων στιγμών έρχεται ο δικός μας αέρας να ζητήσει, να απαιτήσει, να λάβει τα όσα του ανήκουν.
Και εμείς σε μικρές δόσεις του τα προσφέρουμε.
Πόσα θέλεις; Τόσα χρειάζεσαι;
Από εμένα πάρε παραπάνω, από εκείνον όχι ακόμη. Εκείνος, το ξέρω.
Θα γίνει ένα ζευγάρι μάτια που κεντούν χρυσά νομίσματα σε χρυσές καρδιές. Το ξέρω, το νιώθω.
Η ζωή είναι φορέας θαυμάτων και όσοι κρατούν τα σκήπτρα της καρδιάς με φωτιές αναμμένες, εκείνοι θα δικαιωθούν.
Τα άστρα μεθούν όταν οι ψυχές μιλούν για ίδιες πηγές. Γιατί εμείς οι δυο μαζί κάνουμε έναν υπέροχο άνθρωπο.
Ένας υπέροχος! Άνθρωπος! Σημαντικές λέξεις και άλλο τόσο σημαντική η ενέργεια που βγάζουν.
Γιατί η ζωή είναι γεμάτη πάθος όταν μιλά ψυχή με ψυχή!
